http://www.ministrando.org/sitemap.xml.gz

november 2018

zaterdag 3 november 2018

Op Allerheiligen werd de volgende tekst gepubliceerd in ThePostOnline: ’Nationalisme als medicijn tegen het EU-imperialisme

maandag 5 november 2018

HOE ALS VOLWASSENE VOLWASSEN WORDEN?

 Stap 1: de zinvraag stellen

images

De eerste stap om als volwassene volwassen te worden is de zinvraag te stellen. Aangezien we die vraag nooit absoluut en definitief kunnen beantwoorden, is deze stap eerder een kwestie van de zinvraag te blijven stellen. De zinvraag gaat uiteraard over de zin van mijn leven, dat zich afspeelt tussen mijn geboorte en mijn dood. Mijn bestaan heb ik niet zelf gekozen en ik ben er niet zelf de oorzaak van, zoals ik evenmin de oorzaak ben van alles om mij heen. Met andere woorden: het leven is mij gegeven en het universum is voor mij geschapen.

De zinvraag geeft antwoord op de vraag waarom is het leven en alles om mij heen aan mij gegeven? De materie, de dieren en de planten hebben hun bestaan ook te danken aan een schepping ex nihilio, maar zij stellen nooit de zinvraag. Zij bestaan. Ook de mens kan louter bestaan, namelijk als hij de zinvraag niet stelt. God hoeft die vraag niet te stellen. Tot Abraham zei Hij: Ik ben die ben.

De mens onderscheidt zich van de materie en van dierlijk leven doordat hij aanvoelt dat hij met een opdracht in het bestaan is gekomen. Die opdracht komt tot hem zodra hij een ander mens ontmoet. Dit is te vergelijken met de moeder die voor het eerst haar baby ziet: die zuigeling is aan haar toevertrouwd. Zij is vanaf dat moment verantwoordelijk voor haar kind en dat geldt evenzeer voor de vader. Deze opdracht kunnen we generaliseren: de andere mensen zijn aan ons toevertrouwd en het universum, dit is ondermeer de natuur met haar fauna en flora, is aan ons toevertrouwd. Hieruit volgt de tweede stap. 

Stap 2: zich verantwoordelijk gedragen

Let op: die verantwoordelijkheid is geen vrije keuze! De verantwoordelijkheid is aan ons opgelegd. Onze vrijheid ligt in het al of niet beantwoorden aan die opdracht. Net zoals ik niet voor mijn bestaan op aarde zelf heb gekozen, zo heb ik de opdracht om mij verantwoordelijk tegenover de medemensen en tegenover de schepping te gedragen niet zelf gekozen.

Verantwoordelijkheid wil zeggen dat we het goede doen voor onze medemensen en dat we als goede rentmeesters zorg dragen voor de planeet Aarde. Het goede doen heeft een radicale of absolute betekenis: ik kan niet een beetje goed zijn. Het is alles of niets. Zodra ik voorwaarden stel, gaat het om eigenbelang. De Ander wordt als het ware het centrum van mijn identiteit en niet mijn ego (de filosoof Emmanuel Levinas noemt dit „substitutie” dit is zich in de plaats stellen van de Ander).

Mijn gedrag tegenover mijn medemensen mag ook niet afhangen van wat ik over hem weet, van zijn kenmerken of zijn afkomst. Voor alle mensen ben ik verantwoordelijk. Maar omdat de anderen ook verantwoordelijk zijn voor hun medemensen, moet er een rechtspraak zijn zodat een eerlijke verdeling van de verantwoordelijkheid tot stand komt.

Geweld tegenover een medemens, in welke vorm dan ook, - van diefstal tot doodstraf -, is daarom volstrekt tegenstrijdig aan onze opdracht ons verantwoordelijk te gedragen.

Stap 3: Anderen door ons voorbeeld inspireren

De meeste mensen stellen de zinvraag niet en gedragen zich alles behalve verantwoordelijk. Dat hoeven we hen niet te verwijten. We hoeven hen niet te beschuldigen. We kunnen anderen inspireren door zelf ons verantwoordelijk te gedragen. Wie volwassen is, voelt zich verantwoordelijk voor de verantwoordelijkheid van anderen. Zich verantwoordelijk gedragen houdt daarom nooit op. Ieder mens draagt als het ware een oneindige verantwoordelijkheid. Dank zij die oneindigheid leven we na onze dood verder, namelijk in de verantwoordelijke daden die we hebben gesteld.

We kunnen als opvoeders, ouder of leerkracht, de kinderen inspireren voor het goede. Een leraar moet natuurlijk kennis en vaardigheden overdragen, maar zijn belangrijkste opdracht is dat het kind een goed mens wordt.

De economie wordt, vanuit de beantwoorde zinvraag, een gezamenlijk project om de miserie en de armoede uit de wereld te helpen. Natuurlijk moet er winst gemaakt worden en moet er geïnvesteerd worden, maar het belangrijkste economische doel is het lijden van de mensen te verlichten, waar ook ter wereld.

Politiek is een gezamenlijk project om vrede, welzijn en voorspoed te realiseren. Het is geen strijd tussen tegenstanders. Natuurlijk kunnen we van mening verschillen over de te volgen weg, maar slechts via de dialoog en door gezaghebbend op te treden kunnen we de tegenstellingen beslechten. Gezag verschilt van autoritair of dictatoriaal doordat het niet wordt afgedwongen, maar door anderen spontaan wordt erkend. De politieke leider die zo’n gezag heeft is een staatsman.

Stap 4: een stevige basis zoeken voor onze keuzes

Bij het zoeken naar een antwoord op de zinvraag en om ons te motiveren om ons verantwoordelijk te gedragen is het van belang een goede grond te hebben  waarop we kunnen voortbouwen. Dat is de taak van een ideologie of een religie. Hierbij worden mensen verenigd rondom een overtuiging of geloof en ze helpen elkaar om in overeenstemming met de ideologische of religieuze normen en waarden te leven.

We kunnen over de normen en waarden hier niet uitgebreid ingaan. Hierboven werd eenmaal het term ’God’ genoemd, maar dat was eerder bedoeld om aan te geven dat het niet aan de mens zelf is om de zin van zijn leven te bepalen. Onze normen en waarden zijn ook geen kwestie van een stemming bij democratische meerderheid.

Ik beperk mij hier tot de stelling dat onze opdracht ons verantwoordelijk te gedragen tegenover de medemensen en de natuur, elk vorm van geweld en vernietiging verbiedt. Het geweld tegen onze naasten en de vernietiging van de natuur kan echter van dien aard zijn dat alleen geweld en dwang dit kan stopzetten: dit geweld is verantwoord in zoverre het altijd wordt gecombineerd met het opmemen van onze verantwoordelijkheid ook voor diegenen die we met geweld en dwang moesten aanpakken.

Wie een ander geweld aandoet, is niet religieus. Wie in naam van God of Allah andere mensen haat of doodt, pleegt de meest ernstige vorm van godslastering. Hetzelfde geldt voor eender welke ideologie: als de politieke overtuiging er toe leidt dat anderen worden geminacht of vervolgd, dan is die overtuiging alles behalve menselijk. Wie door zijn daden, hoe klein en dagelijks ook, schade toebrengt aan het milieu, gedraagt zich onvolwassen en onverantwoord ten aanzien van de toekomstige generaties die zullen moeten leven op de planeet die we voor hen achterlaten.

Als de aanhangers van de religies en de ideologieën in de wereld zich zouden houden aan het appel om ons verantwoordelijk te gedragen, dan kunnen ze alle een stevige basis bieden voor een wereld waarin de mensen zich op volwassen wijze gedragen.

juliaan van acker (e-mail:  juliaan.vanacker@gmail.comHOME     Curriculum vitae

dinsdag 6 november 2018

NODELOOS EN NOODZAKELIJK GEWELD

De visie over de individuele verantwoordelijkheid, een verantwoorde economie en een politiek van verantwoordelijkheid, zoals hierboven ontwikkeld, biedt nog geen antwoord over hoe omgaan met onverantwoordelijk gedrag zoals geweld tegen de medemensen, hebzucht, racisme, dictatuur en destructie van de natuur. Deze visie is wel degelijk de beste vorm van preventie tegen al dit geweld en al het onverantwoordelijk gedrag. De meeste mensen zijn van goede wil en zullen zich identificeren met staatsmannen en andere leiders die het goede voorbeeld geven. Niettemin is er veel kwaad in de wereld en zijn er risicovolle ontwikkelingen waartegen de mensen beschermd moeten worden.

Een risicolle ontwikkeling is bijvoorbeeld de klimaatverandering. Hoe moeten we op een verantwoorde wijze omgaan met de gevolgen? Dit is een verantwoordelijkheid op planetaire schaal. Mensen ver weg moeten beschermd worden. De natuurrampen volgen elkaar op en de slachtoffers hebben niet altijd de middelen om hun leven te herpakken.

Een andere risivolle ontwikkeling is de komst van de islam in de westerse wereld. Hoe kunnen we respectvol omgaan met de islam en tegelijkertijd er rekening mee houden dat deze imperialistische religie niet compatibel is met de westerse beschaving? De islam kent geen schuldbewustzijn en geen vergeving, daardoor ondermijnt ze de christelijke pijler van onze beschaving.

Ten derde is er de massa-immigratie uit het Midden-Oosten en Afrika. Hoe kunnen we er zorg voor dragen dat de mensen de landen van herkomst niet hoeven te verlaten?

Ten vierde zijn er technologische ontwikkelingen die de arbeidsmarkt grondig kunnen verstoren. Een kleine groep mensen krijgt enorm veel macht en de rijkdom wordt steeds onevenwichtiger verdeeld. Dit gaat ten koste van de middenklasse die in normale omstandigheden zorgt voor evenwicht en harmonie in de samenleving.

Hoe gaan we om met het kwaad? Met terrorisme, met criminaliteit, met hebzucht, met racisme en discriminatie?

Om op de bovenstaande vragen goede antwoorden te geven is er meer nodig dan een visie op de langere termijn. Die visie moet ons blijven inspireren, maar er zijn gebeurtenissen en ontwikkeling die nu een oplossing vereisen. Om terug naar het voorbeeld van de opvoeding te gaan: het kind moet met alle liefde en zorg worden omgeven, maar het moet zich ook leren te houden aan elementaire regels. Wordt de regel overtreden, dan volgt een sanctie en daarna de vergiffenis. Bij de sanctie wordt niet de persoon van het kind veroordeeld, maar zijn gedrag. Dat maakt een essentieel verschil uit en maakt duidelijk wat het verschil is tussen nodeloos en noodzakelijk geweld. Elke sanctie is een vorm van geweld dat noodzakelijk is als het ook ten goede komt van diegene die gesanctioneerd werd.

Gedrag van mensen die anderen geweld aandoen, die de toekomst van de planeet in gevaar brengen, die een bedreiging vormt voor onze beschaving, moet met alle mogelijke middelen worden bestreden. Hier is geweld noodzakelijk. Dit lijkt in strijd met de stelling in de vorige tekst dat elk vorm van geweld verboden moet worden gezien onze opdracht ons verantwoordelijk te gedragen en het goede te doen. Hier gaat het echter om het bestrijden van geweld in gevallen waarin zonder geweld het geweld zou aanhouden. Zodra het gevaar is geweken en de mensen zich houden aan de afspraken, wordt er alles aan gedaan om ook voor hen een menswaardig leven mogelijk te maken. Ik beperk mij hier tot twee voorbeelden: 

1. de massa-immigratie moet stopgezet worden. Dit zal vereisen dat een Afrikaans land tijdelijke militair wordt bezet en alle illegalen worden naar dat land overgebracht. Daarna wordt een programma opgezet om in het Midden-Oosten en Afrika voldoende werkgelegenheid te creëren en het onderwijs te verbeteren.

2. de moslims uit Europa keren terug naar de landen van herkomst. Met solidaire steun vanuit het Westen helpen zij mee aan de opbouw van die landen. Om een vreselijke burgeroorlog in Europa te voorkomen en om een einde te maken aan de ellende in het Midden-Oosten is het noodzakelijk de terugkeer af te dwingen en tevens militair in te grijpen in de islamitische landen (met een vredeskorps voornamelijk bestaande uit moslimjongeren uit Europa - wat een beter alternatief is voor het jihadisme -), maar daarna volgt een Marshall-plan voor het Midden-Oosten. Wij laten onze islamitische zusters en broeders niet in de steek.  

In deze website staat uitvoerig beschreven hoe we het best kunnen omgaan om recidive bij gevaarlijke criminelen te voorkomen. Alleen straf leidt tot zeer hoge recidive. Straf in combinatie met het bieden van nieuwe kansen vermindert de recidive drastisch. Ook over de aanpak van geradicaliseeerde jongeren geef ik aan hoe deze principes toegepast kunnen worden.

Een toekomstvoorspelling, wellicht op de korte termijn

Een nieuwe Franse Revolutie zal Europa redden

Unknown

Aangezien Frankrijk het land is waar de ontwikkelingen escaleren en een burgeroorlog in feite al gaande is, kunnen we verwachten en hopen we dat de politie en het leger van dat land zich zullen verenigen om een staatsgreep te plegen. De verkozen politici zijn niet in staat het geweld in de samenleving te beteugelen en de massa-immigratie een halt toe te roepen. Het wordt integendeel van kwaad tot erger. Als de Franse politie en het leger de macht in handen hebben, zal hun voorbeeld in andere Europese landen snel nagevolgd worden. De Europese beschaving zal worden gered en er zal weer veiligheid heersen in onze landen.

woensdag 7 november 2018

Vandaag werd mijn tekst van 5 november op ThePostOnline gepubliceerd: Hoe als volwassene volwassen te worden?

zaterdag 10 november 2018

Gisteren op ThePostOnline een tekst gepubliceerd over de onverenigbaarheid van de islam met de Europese beschaving

Misschien is het een idee dat Turkije en Iran, de twee meest beschaafde islamitische landen, samen een deal sluiten om van het Midden-Oosten met inbegrip van Noord-Afrika een grote islamitische federatie te maken, gebaseerd op broederschap tussen alle moslims. De Turken kunnen daarbinnen de Koerden een eigen federatie gunnen. De rijkdom van de Oliestaten wordt rechtvaardig verdeeld en bestemd voor onderwijs, wetenschap en technische innovatie en welzijn. Deze nieuwe federatie sluit een vriendschapsverdrag met de Europese Confederatie, waardoor een alliantie ontstaat en een nieuwe wereldmacht die de ethiek in de internationale politiek zal waarborgen (zie mijn boek: Het Europees-Islamitisch Vriendschapsverdrag)


mijn volledig blog: 

2018   FEBRUARI   MAART   APRIL   MEI   JUNI   JULI   AUGUSTUS   SEPTEMBER  OKTOBER   NOVEMBER   DECEMBER

2019   JANUARI   FEBRUARI   MAART   APRIL   MEI   JUNI   JULI   AUGUSTUS   SEPTEMBER   OKTOBER   NOVEMBER   DECEMBER 

   © Juliaan Van Acker 2018