http://www.ministrando.org/sitemap.xml.gz

De klimaatcrisis

Er is veel ongeloof en weerstand, het gaat gepaard met veel emoties, ook wordt er een politieke strijd om gevoerd, en toch staat als een paal boven water dat de natuur ernstig wordt verstoord en dat het steeds erger wordt. We moeten er ons zeer, zeer grote zorgen over maken.

Unknown

Het gaat vooralsnog langzaam, althans voor wie niet in de omgeving van de poolcirkel woont. Soms zijn er verschijnselen die wijzen op het tegendeel, bijvoorbeeld bij strenge vorst in de winter. Dit sterkt dan de tegenstanders in hun overtuiging dat er niets aan de hand is. Kijken we echter naar de statistieken over een lange termijn, dan is het overduidelijk dat de temperatuur stijgt en dat de lucht steeds verder vervuilt.

Een ander punt van zorg zijn de maatregelen die worden genomen, die het nog erger kunnen maken. De aanleg van windmolenparken bijvoorbeeld vereist voor de productie en het onderhoud enorm veel CO2 uitstoot. Elektrische auto’s idem dito. De productie van één elektrische auto vervuilt de atmosfeer evenveel als zeven jaar met een dieselauto rijden.

Van de overheid en de politiek hoeven we geen oplossing te verwachten. Zij voeren maatregelen uit waarover consensus is. Dit laatste wil zeggen dat een echte doorbraak er nooit zal komen. Er kan nooit consensus zijn over een voorstel dat niet past binnen de denkkaders van de mensen. Alleen een ramp van ongekende omvang kan de mensen met de neus op de feiten drukken. Bij de klimaatcrisis voltrekt de ramp zich echter langzaam, zodat het lijkt alsof er niets dringend is.

De enige oplossing komt van de mensen zelf. Als zij hun gedrag niet radicaal veranderen, wordt het met het klimaat steeds erger. In sommige delen van de aarde zal leven niet meer mogelijk zijn, omdat de landbouwgrond verdort of door zeewater wordt overspoeld. Dat zal zich langzaam uitbreiden en steeds grotere massa’s mensen komen in beweging.

Gezien de ernst van de situatie is het immoreel vandaag niet te beginnen met radicale gedragsveranderingen. De volgende liggen het eerst voor de hand:

  1. Geen vlees meer eten
  2. Alleen het noodzakelijke nog kopen
  3. Vakanties vieren in eigen land of in de buurlanden
  4. Het autogebruik beperken tot het hoogstnoodzakelijke.

Dit zal enorme gevolgen hebben voor de economie, maar het betekent ook het einde van de heilloze economische groei. De economie zal zich moeten aanpassen en dat zal ook gebeuren. Lokale productie, zorg voor voldoende en gezonde voedselvoorziening in eigen land en een basisinkomen voor iedereen (alsook een vastgesteld maximum inkomen) zullen de nieuwe economie kenmerken.

Deze en andere nog te ontdekken gedragsveranderingen zullen niet betekenen dat ons leven saai wordt of van mindere kwaliteit. Het tegendeel zou wel eens het geval kunnen zijn: de mensen die een gemeenschappelijk land en cultuur delen, zullen zich meer en meer verbonden voelen met elkaar. Er zullen veel meer sociale activiteiten zijn. Ecologische landbouw rondom de steden zal veel vrijwilligers aantrekken. De werknemers zullen minder onder druk staan. Er zal veel meer aandacht zijn voor het gezins- en familieven. De mensen zullen minder schulden maken. De mensen zullen weer kunnen genieten van wat de natuur hen biedt. Oude landschappen zullen worden hersteld. De mensen zullen weer in harmonie leven met hun eigen omgeving. De zorg voor de natuur zal samengaan met zorgzaamheid voor de naasten.

Het is dus belangrijk een eerste stap te nemen in de richting van een nieuwe tijdsgeest. Wie zich vanaf vandaag niet houdt aan de vier bovengenoemde regels is een immoreel mens. Als dit geen massabeweging wordt die over de gehele wereld de mensen inspireert, dan is onze generatie immoreel.

(Naschrift: ach, waarom schrijf ik dit eigenlijk? Wat voor zin heeft het? Er gebeurt toch niets. Alles blijft bij het oude. Wat wordt voorgesteld is bedoeld om de schone schijn op te houden. Klimaatconferaties zijn zo belachelijk: de ene dag brengt de Chinese president een mooie boodschap, om de volgende een nieuw vliegveld voor jaarlijks 100 miljoen passagiers plechtig te openen. En de mainstream media zwijgen in alle talen 

Zolang er niets vreselijks gebeurt dat een heel continent op stelten zet, zal er niets veranderen. De enige reden die ik nog kan bedenken om dit soort teksten te schrijven is om voorbereid te zijn. Maar dan is het te laat. Een houvast wordt misschien geboden door het verhaal van de Toren van Babel en van de Zondvloed. Het eerste verhaal leert dat alle volkeren terugkeren naar de landen van herkomst om daar een nieuw leven te beginnen. Babel staat voor de globalisatie. De Zondvloed is al aan de gang en de nieuwe Noach’s dat zijn de mensen die een gezin stichten en proberen verantwoordelijk te leven)

Andere teksten:



   © Juliaan Van Acker 2020