http://www.ministrando.org/sitemap.xml.gz

samenvatting: politieke verantwoordelijkheid

In deze website worden adviezen gegeven over hoe we onze politieke verantwoordelijkheid moeten opnemen. Worden deze adviezen niet gevolgd, dan zullen de verschrikkingen van de vorige eeuw slechts een detail in de geschiedenis zijn, in vergelijking met wat ons in de 21ste eeuw te wachten staat (voorbeeld: De gevreesde deportatie). Worden de adviezen wel gevolgd, dan treden we binnen in een tijdperk van de spiritualiteit en wordt dit de beste eeuw ooit.


In deze tekst gaat het niet om pessimisme of om doemdenken. Enkele belangrijke feiten worden op een rijtje gezet.  Vooralsnog kunnen we in Europa doorgaan zoals we gewend zijn. Er zijn geen dramatische gebeurtenissen. We leven hier in Europa in de rijkste landen van de wereld. Het lijkt daarom onnodig te pleiten voor radicale veranderingen in de politiek, in de economie en in onze manier van leven. In deze omstandigheden maken politieke partijen die radicale veranderingen willen, geen kans. De kiezers willen het graag zo houden, zodat de traditionale partijen de macht behouden.

Toch moeten we ons voorbereiden om mogelijke risicovolle ontwikkelingen. Dan zullen we niet overvallen worden en is de kans groter dat we ons verstand niet zullen verliezen. In deze tekst gaat het er ook niet om of ik gelijk heb. Niemand heeft een volledig overzicht en niemand kan voorspellen wat er staat te gebeuren. Met deze tekst wil ik een steentje bijdragen aan de maatschappelijke discussie. Het grootste gevaar ligt in de weigering ontwikkelingen onder ogen te zien. 

In deze eeuw staan we voor een aantal uitdagingen waarvoor we een oplossing moeten zien te vinden:

- het gangbare economisch model dat niet aangepast is aan de demografische ontwikkelingen in de 21ste eeuw (zie het boek ’Empty Planet: The shock of population decline’ besproken in deze bijdrage )

- de massa-immigratie van mogelijk meer dan honderd miljoen nauwelijks opgeleide armoedzaaiers naar Europa (althans zolang de politieke en economische ontwikkeling van Afrikaanse landen beneden peil blijft)

- de gevolgen van de klimaatverandering, zoals voedseltekorten door mislukte oogsten, problemen in de drinkwatervoorziening, grote natuurrampen en onleefbare omstandigheden in bepaalde regio’s

- de vervuiling van de lucht die we inademen en van het grondwater

- het uitsterven van voor het ecologisch evenwicht noodzakelijke dieren, insecten en planten

- de aanwezigheid van tientallen miljoenen moslims die zich niet willen of kunnen integreren in de Europese samenleving omwille van incompatibele normen en waarden.  Hierdoor wonen zij in hun eigen getto’s die, door het hoge geboortecijfer onder deze niet-westerse allochtonen steeds verder uitbreiden in de stedelijke agglomeraties

- de verarming van de middenklasse

- de enorme schuldenlast van de meeste landen en het onbetaalbaar worden van de sociale voorzieningen

- de immorele wapenindustrie en -handel, waardoor alle landen die wapens exporteren als schurkenstaten moeten worden gezien. De geldverslindende wapenwedloop gaat ten koste van elementaire voorzieningen voor kinderen, zoals onderwijs, en voor mensen in een zwakke positie

- steeds machtiger multinationals en superrijken die op grove wijze belasting ontduiken ten koste van de welvaart van velen

- de mogelijkheid van hoge werkloosheid ten gevolge van de robotisering en van een economische recessie

- de kans op dramatische terroristische aanslagen van ongekende omvang.

Worden deze uitdagingen te laat of niet goed aangepakt, dan komt een burgeroorlog op gang of breekt er een derde wereldoorlog uit. Plat gebombardeerde steden, genocides, vluchtelingenstromen binnen het Europese vasteland, ontelbare gesneuvelden en mensen die voor hun verdere leven gehandicapt zullen zijn, krijgsgevangenen die als slaven behandeld worden, extreme armoede en het einde van een bloeiende Europese beschaving staan ons dan te wachten. Europa wordt het nieuwe Midden-Oosten. Wat in de vorige eeuw zich in Europa heeft voorgedaan, zou zich grotendeels en vaak in veel ergere mate kunnen herhalen. Ook toen werd de massa verrast door de gebeurtenissen en waren veel landen nauwelijks voorbereid.

De bovengenoemde risicofactoren zijn van dien aard dat we nu moeten beslissen welke weg we zullen volgen. Wordt het weeral geweld met onnoemelijk leed, of zullen we ons verstand gebruiken en op een volwassen manier zoeken naar oplossingen die voor alle bewoners op aarde rechtvaardig zijn?

Bij een verstandig en volwassen beleid zal enerzijds de ethiek van verantwoordelijkheid en solidariteit het leidend principe zijn en anderzijds moeten efficiënte, rationele maatregelen genomen worden. Dit vullen we als volgt in:

- solidariteit begint in het gezin (dat al sinds de oudheid wordt gezien als de hoeksteen van de samenleving). De mensen blijven in de mate van het mogelijke wonen in de buurt waar ze zijn opgegroeid en waar hun voorouders hebben gewoond. Vanuit het gezin breidt de solidariteit zich uit naar de bredere familie, de buurt, het dorp of de stad, het eigen land

- iedereen keert daarom terug naar het land van herkomst om daar zijn verantwoordelijkheid op te nemen. In Noord-Afrika wordt, desnoods met militair ingrijpen of onder druk van economische sancties, een groot opvangcentrum ingericht waar alle illegalen naar toe worden gebracht. Van daaruit keren ze terug naar hun landen

- de Europese Unie wordt vervangen door een Confederatie van nationale staten. Elk land vindt zijn kracht in de onderlinge verbondenheid van de bevolking, dank zij gedeelde normen en waarden en een gemeenschappelijke geschiedenis die zich minstens over vijf generaties uitstrekt ( zie mijn tekst ’Nationalisme als medicijn tegen het EU-imperialisme' )

- binnen de Europese Confederatie zal een ethische politiek en een ethische economie nagestreefd worden. Politiek wordt hierbij gezien, niet als een strijd tussen tegenstanders, maar als een gezamenlijk project om vrede, welzijn en welvaart te bevorderen. Een ethische economie wordt niet door hebzucht en eigenbelang geleid, maar is bedoeld om de armoede en de miserie uit de wereld te helpen

- dank zij een sterke nationale identiteit van elk Europees land zal de Confederatie steeds krachtiger worden, als een voorbeeld voor de wereld. Deze Confederatie zal op internationale schaal steun bieden aan elke solidaritetsbeweging. Dit Europa zal, samen met de rijke islamitische staten, ook zorg dragen voor verbetering van de levensomstandigheden van de teruggekeerde illegalen en hun families

- het uiteindelijk doel is een vriendschapsverdrag tussen Europa en de islamitische landen rondom de Middellandse Zee. Deze alliantie zal zwart Afrika bevrijden van haar tirannen en zorg dragen voor vrede, welzijn en welvaart. Dank zij dit helder en gemeenschappelijk beleidsdoel zal een nieuwe wereldmacht gevormd worden die borg staat voor ethiek in de politiek, de economie en de opvoeding (zie mijn boek ’Het Europees-Islamitisch vriendschapsverdrag’ link hieronder).

- in de ideale omstandigheden maken Rusland en Israël deel uit van de Europese Confederatie. Waarom Israël: omdat het joodse volk immens veel heeft bijgedragen aan de westerse beschaving, omdat het judaïsme het fundament is van een ethiek die de wereld menswaardig kan maken en omdat Europa door volstrekte solidariteit met Israël kan bewijzen dat wij Europeanen het antisemitisme hebben overwonnen.

lees ook: Europa’s toekomst: Prognose 2020-2015 en  Churchill and De Gaulle zouden nooit de massa-immigratie van moslims toegestaan hebben

NASCHRIFT

citaat uit mijn dagboekaantekeningen:

"Maar dat appel tot naastenliefde wordt dit niet platgewalst als het collectief onbewuste uitbarst? De verdrongen inhouden in het collectief onbewuste kunnen onbeheersbaar worden. De klimaatspijbelaars, de gele hesjes, de opkomst van radicale partijen op de linker- en rechtervleugel van het politieke firmament: allemaal tekenen die er op wijzen dat er iets aan het broeien is onder het volk.

In het collectief onbewuste zijn biologische krachten of driften aan het werk. Als die uitbarsten is er geen houden meer aan. Als de oogsten door de klimaatverandering op mondiale schaal mislukken, zodat chronische voedseltekorten ontstaan; als hele gebieden onbewoonbaar worden, als oorlogen zodanig escaleren dat totale vernietiging van de vijand noodzakelijk is of bij andere rampzalige gebeurtenissen, dan is het elk voor zich, dan is het elke groep voor zich. Een vreemdeling is zijn leven niet meer zeker. Politieke tegenstanders worden uitgeschakeld. Tientallen miljoenen worden uit Europa verdreven. Gevangenen en al wie ooit een geweldsdelict heeft gepleegd, worden opgeknoopt. Al wie tot last is voor de samenleving wordt geëuthanaseerd. Is dit het wat ons te wachten staat? Zullen de mensen dit de noodzakelijke ingrepen achten om de vitale behoeften nog te kunnen bevredigen? In zo’n fase van de geschiedenis is er geen ruimte meer voor ethiek, voor mensenrechten, voor democratie. Wie kan daar nog tegenstand aan bieden?"

literatuur

(1) Acker, J. van (2018). Het Europees-Islamitisch Vriendschapsverdrag: De enige weg om de Apocalyps te voorkomen. Ministrando. (link)

(2) mijn blog waarin ik mijn ideeën steeds verder ontwikkel (o.a. in een brief aan de klimaatspijbelaars)

(3) Ontkerkelijking en de afzwakking van de moraal

(4) onderstaande teksten:




   © Juliaan Van Acker 2019