http://www.ministrando.org/sitemap.xml.gz

adviezen voor leerkrachten 


nieuw: De neergang van ons onderwijs


Onderwijzen is een roeping

Op onze scholen zijn er sinds de jaren tachtig te veel linkse rakkers die leerkracht zijn, geïndoctrineerd door het politiek-correcte denken tijdens hun opleiding. Daardoor kennen de leerlingen de waarden van onze Europese cultuur niet meer. Zelfs op de christelijke scholen wordt nauwelijks nog iets gezegd over het joods-christelijk fundament van onze beschaving. Hier een voorbeeld van een Europese waarde die geworteld is in het christendom: zich onvoorwaardelijk engageren voor de Ander; d.w.z. een leerling die extra begeleiding nodig heeft, krijgt die hulp onvoorwaardelijk, als het moet gratis in de vrije tijd van de leerkracht. Kinderen die weinig kansen hebben, hebben inderdaad een Don Bosco nodig die zich dag en nacht voor hen uitslooft, die de gezinnen bezoekt, die gelooft in de talenten dat elk kind heeft en die talenten de juiste kansen biedt.

Een ander punt is dat goed onderwijs afhankelijk is van de selectie van leerkrachten. Wie niet geschikt is voor dit vak of diegene die er de kantjes van afloopt, moet ontslagen kunnen worden. Voor de arbeidsvreugde van de leerkrachten is het noodzakelijk dat zij weten deel uit te maken van een team bekwame mensen, waaruit diegenen die de kwaliteit van het onderwijs in hun school aantasten zijn verwijderd. Ook moeten leerkrachten die topprestaties leveren er in loon op vooruitgaan. Helaas maken de onderwijsvakbonden dit alles onmogelijk, omdat zij voornamelijk opkomen voor de luiaards en de onbekwamen. Als hier een einde aan komt, zullen leerkrachten gelukkiger zijn, zal er minder kans zijn op voortijdig vertrek van verbitterde, maar goede leraren en zal het onderwijs enorm aan kwaliteit winnen.

Wil je meer hierover weten, kijk dan eens bij mijn teksten over het nieuwe Europa

Het lesgeven kan ernstig worden verstoord door het probleemgedrag van enkele leerlingen. In de meeste gevallen weten de leerkrachten er goed op te reageren. Bij sommige leerlingen blijkt niets te helpen. Hier is een meer systematische aanpak noodzakelijk.  

Mijn pleidooi voor een bottom-up beleid in het onderwijs:

Met bottom up-beleid wordt bedoeld dat aan appel wordt gedaan op elk individu om haar of zijn verantwoordelijkheid op te nemen. Hierdoor worden hogere eisen gesteld aan het individu die minder kans heeft om de verantwoordelijkheid af te wentelen op de overheid. Dit in tegenstelling tot een totalitaire staat die een perfecte verzorgingsstaat kan zijn. In een democratie wordt, in tegenstelling tot de totalitaire staat, meer verantwoordelijkheid geëist van de burgers, op hen wordt een appel gedaan het goede te doen, en tegelijkertijd betekent dit dat de waardigheid van het individu centraal staat.

Bottom-up betekent dat vertrouwen wordt gesteld in het individu. Neem als voorbeeld het onderwijs: onderwijs gebeurt in de relatie tussen de leraar en zijn 20 of 30 leerlingen in de klas. De leraar is deskundig in zijn vak en is opgeleid om les te geven. Laat die leraar zelf bepalen wat hij doceert en op welke manier.

Waartoe dienen al die circulaires? Neem een land als België (maar voor Nederland zal hetzelfde gelden); in het Staatsblad, waarin alle nieuwe wetten, circulaires en koninklijke besluiten zijn opgenomen, worden per jaar 120.000 blz. geproduceerd, waarvan 80.000 van het Ministerie van Onderwijs. Hebben die 80.000 blz, enig effect op wat in de klas gebeurt? Ik denk het niet. Moesten we nu eens al dat geld voor ambtenaren en de andere kosten van het ministerie puur besteden aan meer leerkrachten en kleinere klassen, dan zou dit een enorme push geven aan de kwaliteit van het onderwijs.

Het ministerie kan beperkt blijven tot een handjevol ambtenaren. Die hebben tot taak de scholen te evalueren en de resultaten ervan bekend te maken. Ouders kunnen dan de beste scholen kiezen, de beste leraren en de slechte scholen en onbekwame leerkrachten verdwijnen vanzelf.


Een handboek dat uit de praktijk is voortgekomen:

De methoden die ik aanbeveel om de professionaliteit van de leerkrachten te verhogen, staan beschreven in mijn boek: ‚De gerespecteerde leerkracht: Probleemgedrag professioneel aanpakken’ ( klik op afbeelding voor meer informatie). Een leerkracht hoeft geen maatschappelijk werker of therapeut te zijn. Middels een goede analyse en een stappenplan kan ernstig of minder ernstig en hardnekkig probleemgedrag op korte termijn afnemen.

In onderstaande inhoudsopgave staan drie links naar uittreksels van het boek


Inhoudsopgave boek De gerespecteerde leerkracht


Voorwoord    5 

1. Professioneel omgaan met probleemgedrag    7 

2. Wie zijn die moeilijke leerlingen?    15 

3. Goed observeren maakt een professionele aanpak mogelijk    25 

4. Een saaie les en Willy krabt aan zijn edele delen    31 

5. Te laat komen    41 

6. Ik heb geen pen    47 

7. Een praatzieke klas in de basisschool    55 

8. Zich herhalend probleemgedrag    63 

9. Een milde vorm van agressie    73 

10. Van het Rifgebergte naar Betondorp    83 

11. Gevaarlijke agressie in de klas   93 

12. Agressie tussen leerkrachten en leerlingen   107 

13. Alle adviezen op een rijtje    121 

Geraadpleegde werken    131 

(de rest van mijn voorraad van dit boek heb ik, wegens gebrek aan belangstelling, op 26 februari 2017 meegegeven met de vuilniswagen. Het boek is wel nog bestelbaar via internet)


STARTPAGINA

© Juliaan Van Acker 2017