Aanvullling op „Het daget in het Avondland"

Dit is het vervolg op Deel III ’Dagboekaantekeningen’ van mijn boek ’Het Daget in het Avondland’ (zie link hiernaast)

donderdag 4 december 2025

Europa ondermijnt de westerse beschaving

Europa ondermijnt de westerse beschaving volgens de Amerikaanse regering en diplomatie. In een belangrijke column in The Economist van 4 december 2025 wordt beschreven waarom Trump en zijn raadgevers radicaal rechtse partijen in Europa (AfD in Duitsland, RN in Frankrijk, Reform UK) openlijk steunen. Hiermee wil de VS een fundamentele nieuwe ordening van de Europese politiek bereiken, want volgens de Amerikanen plegen centrum-rechtse en centrum-linkse regeringen verraad aan de westerse beschaving en vernietigen dit door de massa-immigratie toe te laten. door traditionele sociale waarden aan te tasten en door de vrije meningsuiting van conservatieven te censureren. Deze regeringen geven ook hun soevereiniteit op aan de Europese Unie. De VS ziet Europa meer en meer als een vijand, die Amerika niet hoeft te verdedigen. Europa wordt meer vervloekt dan China en Rusland.

De VS weet best hoe Europa moet worden geregeerd. In München zei vice-president Vance dat de traditionele politieke partijen moeten stoppen met het uitsluiten van populistische partijen. Dat is een sterkere bedreiging dan Rusland. Amerikaanse ambassades moeten data verzamelen over de criminaliteit van immigranten en vooral dan van islamisten tegen christenen en joden. Massa-immigratie zien zij als een existentiële bedreiging van de westerse beschaving en ook voor de veiligheid in zowel het Westen als in de rest van de wereld. Er moet worden geluisterd naar het volk dat zich verzet tegen de immigranten die hun huizen en banen inpikken, een risico zijn voor vrouwen en verhoudingsgewijs veel meer misdrijven plegen. De Amerikaanse diplomaten hebben de opdracht gekregen hiervoor te lobbyen bij de regeringen.

The Economist vraagt zich af of Trump de scheidsrechter mag zijn van de westerse beschaving. Als conservatief nationalisme de norm is, waarom dan niet Rusland beschouwen als deel van het Westen? Een strijd voor de ziel van het Westen doemt op. Eenheid is ver te zoeken.

Persoonlijk meen ik dat Trump en zijn getrouwen vooruit zijn op onze tijd. Conservatisme en nationalisme zullen als de overwinnaars te voorschijn komen uit de chaos waarin de wereld zich nu bevindt. Massale remigratie is een absolute noodzaak om de mensheid een betere toekomst te geven, want de Derde Wereld en de islamitische landen zullen geweldig profiteren van de massale terugkeer van diegenen die naar het Westen zijn geëmigreerd.

donderdag 8 januari 2026

Een spiritueel leven is geen luxe, maar een noodzaak

Referentie: Chalier, C. (1993). Pensées de l’éternité: Spinoza, Rosenzweig. Paris: Les éditions du Cerf.

Introductie: het kan zo niet verder

Onze tijd wordt gekenmerkt door een merkwaardige paradox. Nooit beschikte de mens over zoveel kennis, technologie en middelen, en toch is het gevoel van zinloosheid, angst en uitputting zelden zo groot. Wij leven in een tijd die alles kan verklaren, maar niets meer kan rechtvaardigen. Alles is mogelijk, behalve betekenis.

De mens van vandaag leeft in het ogenblik. Genot, onmiddellijke behoeftebevrediging en efficiëntie hebben absolute voorrang gekregen. Politiek, economie en zelfs relaties worden beoordeeld op korte termijn. Wat geen direct nut heeft, verdwijnt. Wat geen rendement oplevert, wordt verdacht. In zo’n wereld raakt de vraag naar zin vanzelf het zwijgen opgelegd.

Maar een mens kan niet leven zonder zin. Velen zijn zich ervan bewust geworden dat het zo niet verder kan.

Het verlies van het eeuwige

Wat onze tijd fundamenteel kenmerkt, is het verlies van elke oriëntatie op het eeuwige. Er is geen absoluut ijkpunt meer, geen waarheid die de tijd overstijgt, geen doel dat groter is dan het individu of de generatie. De dood wordt het definitieve einde van alles. Wat rest, is een leven dat zich vastklampt aan het tijdelijke, alsof dat ons kan redden.

Het resultaat is een cultuur van consumptie, afleiding en macht. De mens zoekt zijn bevestiging in bezit, erkenning en controle, maar blijft innerlijk leeg. Hij wordt steeds afhankelijker van prikkels en steeds kwetsbaarder voor angst. Het nihilisme lacht ons uit: als alles eindigt, wat heeft dan nog zin?

Deze leegte blijft niet zonder gevolgen. Zonder het eeuwige wordt de mens slaaf van zijn passies. Dit vertaalt zich in agressie, oorlog, ecologische vernietiging en een politiek die niet verder kijkt dan de volgende verkiezing. Een mensheid zonder hoger doel kan zichzelf niet begrenzen. Overal in de wereld zien we ontwikkelingen die uit de hand lopen.

De nood aan een morele emancipatie

De grote vraag is dan ook: hoe kan de mensheid zich moreel verheffen? Hoe is een wereld mogelijk zonder oorlog, zonder structureel geweld, zonder vernietigingsdrang? Kunnen we ooit een hoger, meer volwassen beschavingspeil bereiken?

De geschiedenis toont dat vooruitgang in kennis of welvaart hiervoor niet volstaat. Wat ontbreekt, is geen techniek, maar oriëntatie. Geen macht, maar richting. Geen ideologie, maar een doel dat de eindigheid overstijgt.

Ware emancipatie betekent bevrijding uit de absolute greep van het tijdelijke. Zij opent de mens voor een horizon die groter is dan zijn eigen leven. Dat is wat tradities het eeuwige noemen. Met het eeuwige wordt de mens vrij van angst voor de dood en voor verlies.

Spinoza: de weg van de rede

Voor Spinoza ligt deze bevrijding in de rede. Wie de natuur van de dingen begrijpt, wie zijn passies leert beheersen en zich laat leiden door adequate ideeën, kan reeds in dit leven deelnemen aan de eeuwigheid. De dood neemt dan niets wezenlijks weg, omdat de geest niet volledig samenvalt met het vergankelijke lichaam.

De wijze leeft niet langer in angst of illusie. Hij zoekt geen beloning, geen erkenning, geen macht. Zijn geluk ligt in het begrijpen en liefhebben van wat is. Dit leven is contemplatief, vrij en onaantastbaar.

Maar Spinoza is realistisch: de massa laat zich niet leiden door de rede. Zij volgt haar passies, gelooft demagogen en raakt gevangen in wrok en bitterheid. Daarom zijn wetten en instituties nodig om de passies in te tomen en een vreedzaam samenleven mogelijk te maken.

Rosenzweig: de weg van de openbaring

Rosenzweig kiest een andere weg. Niet de autonome rede, maar het Woord staat centraal. De mens begint niet bij zichzelf; hij wordt aangesproken. Zin ontstaat niet door beheersing, maar door antwoord.

De openbaring betekent dat het eeuwige de tijd binnentreedt. God richt zich tot de mens, zonder zijn transcendentie te verliezen. Het Woord roept op tot liefde, verantwoordelijkheid en heiliging van het dagelijkse leven. De mens wordt niet verlost door kennis alleen, maar door trouw aan de geboden.

Het joodse volk draagt deze belofte van generatie op generatie. Niet als ideologie, maar als leven. Rituelen, gebed en studie maken van elk moment een antwoord op het eeuwige. Zo wordt de tijd niet ontvlucht, maar getransfigureerd. Als er ooit eeuwige vrede zal komen in de wereld dan zal dat te danken zijn aan de joden en aan de christenen die het Woord dat via de joden op de wereld werd gebracht, verder verspreiden over de gehele wereld. Judaïsme en christendom vormen samen de enige weg naar waarheid, rechtvaardigheid en liefde voor de gehele mensheid.

De Ander als sleutel

Wat beide denkers verbindt, is het inzicht dat de mens zichzelf geen eeuwigheid kan geven. Of men haar nu begrijpt als rede of als Woord, zij komt altijd van buitenaf. Van de Ander.

De moderne mens is opgesloten geraakt in het Ik. Hij draait om zichzelf, zijn rechten, zijn verlangens, zijn angsten. Maar een Ik dat alleen is, verstikt. Pas in de openheid voor de Ander – mens of God – ontstaat betekenis.

Dit is ook de kern van ware ethiek: rechtvaardigheid en naastenliefde zijn geen conventies, maar antwoorden op een appel dat ons overstijgt.

Politiek en spiritualiteit

Een samenleving kan niet leven van procedures alleen. Politiek zonder hoger doel ontaardt in machtsspel en cynisme. Een staatsman ziet verder dan het tijdelijke; hij handelt in het licht van wat niet voorbijgaat.

De taak van de staat is daarom niet om geluk op te leggen, maar om de voorwaarden te scheppen waarin mensen een leven van wijsheid en spiritualiteit kunnen nastreven. Democratie is hierin geen toeval: zij is het regime dat geweld het meest beteugelt en ruimte laat voor vrijheid van denken en zoeken.

Naar een spiritueel tijdperk

Een spiritueel leven is geen vlucht uit de wereld. Het is een leven zonder geweld, omdat het geen doel buiten zichzelf nodig heeft. Het is vrij van wanhoop, omdat het niet alles verwacht van het tijdelijke. Het is hoopvol, omdat het georiënteerd is op het goede dat niet vergaat.

De tragedie van onze tijd is niet dat mensen lijden, maar dat velen de vraag naar zin niet meer stellen. Toch blijft het Woord klinken, ondanks het lawaai van de wereld. Wie de zinvraag stelt, ontdekt dat zijn roeping ligt in wat hij voor de (lijdende) ander kan betekenen.

De toekomst van de mensheid hangt af van haar bereidheid opnieuw te luisteren. De mens begint niet bij zichzelf. Vanaf zijn geboorte wordt hij aangesproken. Dit betekent dat leven in essentie relationeel is en niet narcistisch. Levinas legt in dit verband de nadruk op verantwoordelijkheid, want aangesproken worden door een ander betekent dat de ander een appel doet op de aangesprokene. Luisteren en gehoor geven aan dit appel maken de relatie met de ander ethisch. In hoe de mens met de ander omgaat, - wie hij ook is en wat voor kenmerken hij ook heeft -, is een antwoord op het eeuwige. Zonder dit eeuwige leidt het leven onvermijdelijk tot zinloosheid, angst en destructie, terwijl een spiritueel leven de enige weg is naar vrijheid, gelukzaligheid al tijdens het leven van de mens, vrede en een beloftevolle toekomst.

Wat er ook moge gebeuren in de 21ste eeuw: spiritualiteit is krachtiger dan wereldse macht. De uitzichtloze strijd tussen de wereldmachten, met mogelijke apocalyptische gevolgen, zal de massa doen luisteren naar het appel van het eeuwige. Dit is de roeping van joden en christenen ten dienste van de mensheid. In de terminologie van Rosenzweig: het joodse volk is de brandende kern van de Ster en de christenen zijn de stralen die het Licht van de Ster over de gehele wereld verspreiden. God, de mens en de wereld zullen uiteindelijk worden verenigd. Dat is het Rijk Gods.

zaterdag 24 januari 2026

Israël: een model voor het nieuwe tijdperk

Het is een misverstand te denken dat het verval van Europa verhinderd kan worden door een herstel van het joods-christelijk fundament van onze beschaving. Zelfs als hier niet mee wordt bedoeld een massale bekering tot het ware geloof en slechts een accepteren van de joods-christelijke ethiek. Ook dat zal het verval van het Avondland niet tegenhouden.

Het is namelijk het christendom dat uiteindelijk heeft geleid tot de huidige situatie. Dit is niet zo vreemd, want na tweeduizend jaar vervolging van de joden door de christenen, werd uiteindelijk de Shoah mogelijk. In deze eeuw gaat het niet om een nieuwe Shoah, maar om de zelfmoord van Europa.

Hoe is het zover kunnen komen? Is het Evangelie niet bij uitstek een boodschap van mededogen, barmhartigheid, vergevingsgezindheid? Het probleem is niet de onovertroffen ethiek van het christendom, maar het onderscheid dat wordt gemaakt tussen Kerk en Staat: ’Geef aan de keizer wat aan de keizer toekomt en aan God wat God toekomt’ (Marcus, 12). In moderne termen vertegenwoordigt de keizer de samenleving of de staat en God is een zaak tussen het individu en God. Hier ligt de basis voor het individualisme. Het christendom is verantwoordelijk voor de breuk tussen het individu en het collectief. Gedurende tweeduizend jaar was dat niet problematisch omdat ’de keizer’ door God was afgevaardigd en de paus in Rome stond boven keizers en koningen. De kerk hield trouwens het individu krachtig in zijn greep.

Met de Franse revolutie werd het door God bekrachtigd gezag van de heersers opgeheven en was de weg vrij voor de macht van het volk. Ook het gezag van de Kerk kreeg met de laïcité en de ontkerkelijking een enorme dreun. Het individu werd eindelijk werkelijk vrij, met als ultieme bekroning de seksuele revolutie en de emancipatie van de vrouw.

Gezag ontbreekt echter in deze situatie en daar begon de dooltocht van Europa die naar de afgrond leidt. De wezenlijke opdracht van gezag is het volk te verbinden en de burgers te inspireren om zich verantwoordelijk te gedragen, bijvoorbeeld door kinderen op de wereld te zetten, zodat de beschaving blijft bestaan, en door overdracht van waarden in de opvoeding en het onderwijs. Omdat deze essentiële taken meer en meer worden verwaarloosd wordt duidelijk waarom Europa in verval is geraakt.

Is er een uitweg? Er is een land dat een uniek voorbeeld geeft van hoe het individu zich lid voelt van het collectief. Dat land is Israël. Het is niet voor niets dat dit kleine land met amper tien miljoen inwoners zoveel aandacht trekt in de wereld en een belangrijke rol speelt op het wereldtoneel. Dit landje heeft een enorme militaire macht en behoort tot de top van de wereld op wetenschappelijk, technologisch en cultureel gebied. Elk soeverein Europees land heeft de potentie dit succes te evenaren.

Israël is een land waar er geen onderscheid is tussen nationale identiteit en de religieuze identiteit. Het judaïsme leert dat God een verbond heeft gesloten met het joodse volk. Israël bewaart al meer dan 4000 jaar het Woord doorheen de generaties, ook in tijden van vervolging en machteloosheid en in de diaspora. De Wet is geen instrument van onderdrukking, maar een antwoord op een transcendent appel. Anders dan bij de Grieken, die zichzelf een wet gaven om vrij te zijn, ontvingen de Hebreeën de Wet als openbaring, wat een eeuwig perspectief opent. Die Wet is geen gesloten waarheid, maar vraagt voortdurende interpretatie: ieder individu wordt persoonlijk aangesproken en draagt verantwoordelijkheid voor de betekenis van het Woord. Hier is wezenlijk de vraag wat goed en wat kwaad is, zodat we weten wie de barbaren zijn in de wereld en wie de schepping heiligt.

Willen we Europa van zelfmoord behoeden, dan moet herontdekt worden hoe het transcendente wordt verbonden met het leven van de mensen en wat van elk individu wordt verwacht om zijn land te vrijwaren van onrecht en geweld. Waar macht, rijkdom en aanzien het laatste woord krijgen, verliest de geschiedenis haar ziel. Waar mensen bereid zijn verantwoordelijkheid op te nemen voor elkaar, wordt geschiedenis opnieuw een plaats van zin, trouw en hoop. Dit betekent concreet dat elk soeverein Europees land, net als Israël, de eeuwige geboden die in de Bijbel staan als grondwet moet aanvaarden. Willen we het verval van Europa een halt toeroepen, dan wordt aan de ene kant de scheiding van Kerk en Staat gehandhaafd; aan de andere kant is er geen scheiding meer tussen God en Staat. Pas onder deze laatste voorwaarde wordt het joods-christelijk fundament hersteld en vertaald als de geboden die door God zijn geopenbaard en absoluut en eeuwig van kracht zijn. Dit zijn de zogenaamde Noachitische geboden die het jodendom en het christendom verenigen.

Ik vertaal de belangrijkste Noachitische geboden in eigentijdse termen:

geen afgoderij: dit wil zeggen afzien van het mateloos consumentisme en materialisme
verbod om te moorden: stoppen met agressie, oorlog en terrorisme
verbod op seksuele immoraliteit: trouw in de relaties, een aangepast gezinsbeleid zodat de voortplanting wordt bevorderd
verbod om te stelen: rechtvaardige verdeling van de welvaart, geen belastingontduiking
verbod om te liegen: geen fake news verspreiden, in de sociale media niet lasteren
verbod om het eten van vlees van nog levende dieren: stoppen met de bio-industrie, dieren niet laten lijden, beperking van vleesconsumptie, maatregelen om het uitsterven van planten en dieren te voorkomen

Concreet betekent dit dat we in Europa het tijdperk van individualisme en consumentisme moeten verlaten om binnen te treden in een spiritueel tijdperk. In dit tijdperk zullen de eeuwige geboden en verboden de politiek en het individueel gedrag bepalen. Net zoals het joodse volk terugkeert naar het land Israël, moet elk volk terugkeren naar het land van herkomst om daar de soevereiniteit te herstellen en het eigen land op te bouwen. De multiculturele maatschappij is de hedendaagse Toren van Babel die tot chaos leidt en de mensheid verhindert zich verantwoordelijk te gedragen. Israël als joodse staat geeft als model aan hoe de mensheid verlost kan worden van barbarij en hoe goed rentmeesterschap over onze planeet wordt bevorderd.

maandag 26 januari 2026

In elke groep zit een verrader

Als student had ik een bezetting van een openbaar gebouw georganiseerd. Dat was de Halletoren in Brugge. De politie kon ons overmeesteren en onze groep van twintig man werd afgevoerd naar het cellencomplex van het commissariaat. Een voor een moesten we bij de hoofdcommissaris. Al vrij vroeg kwam ik aan de beurt want iemand had mij al aangewezen als de organisator. Toen zei de hoofdcommissaris, in een gemoedelijk gesprek, iets wat ik nooit ben vergeten: ’In elke groep zit een verrader’. Dat is niet iets om paranoïde van te worden, maar het is goed om te beseffen dat in de politiek, het bedrijfsleven of waar dan ook vertrouwelijke informatie altijd uitlekt, omdat in elke groep er een verrader zit. Zelfs onder hoogleraren op de universiteit. Ik had als voorzitter van een sollicitatiecommissie ooit eens iets vertrouwelijk gezegd over een sollicitant en dat kwam helaas bij hem terecht. Er brak toen een halve opstand uit tegen mij. De verrader was iemand van wie ik het nooit had verwacht.

De bezetting van de Brugse Halletoren liep trouwens goed af. De burgemeester, baas van de politie, was erelid van onze studentenvereniging. Eén telefoontje was voldoende om de hele zaak te seponeren. We haalden wel de internationale pers met onze ludieke actie.

vrijdag 30 januari 2026

Zijn rechters onafhankelijk?

Het bestaan van een onafhankelijke rechtspraak is het beste dat een samenleving zich kan wensen. Op die manier worden de burgers beschermd tegen onrecht, ook als ze behoren tot een minderheid of een zwakke positie in de samenleving hebben. Maar oordelen rechters werkelijk onafhankelijk? Deze vraag is pertinent als de rechtspraak van grote invloed is op de politiek, grote beperkingen oplegt aan de politieke besluitvorming of ingaat tegen de wensen van de meerderheid van de bevolking. In dit laatste geval wordt de democratie ondermijnd.

Ik heb vijftig jaar gewerkt op het terrein van de jeugdbescherming. Ooit werkte ik mee aan een onderzoek over verschillen in de maatregelen die jeugdrechters opleggen in de verschillende gerechtelijke arrondissementen. Overduidelijk was dat er enorme verschillen waren en die konden slechts verklaard worden door subjectieve factoren bij de jeugdrechters. Een groot probleem is dat deze rechters zich voornamelijk baseren op rapporten van maatschappelijk werkers die feiten benoemen ’van horen zeggen’, vanuit hun eigen visie of over wat ze gezien hebben tijdens een kort bezoek. Er moeten echter maatregelen genomen worden en dit kan niet overgelaten worden aan psychologen of orthopedagogen. Iemand moet de knoop doorhakken. Het kan niet ontkend worden dat gezinnen en jongeren uit de lagere sociale klasse makkelijker een negatieve diagnose krijgen dan mensen uit de middenklasse, want die kunnen beter argumenteren en in plaats van onmiddellijk te beginnen met schelden gaan ze een ’goed gesprek’ aan met de hulpverlener en de rechter. Klasse-justitie is in de jeugdbescherming nooit ver weg.

Onafhankelijkheid is meestal slechts een vrome wens. Een oordeel is gebaseerd op een selectie van feiten. De kans dat cruciale feiten over het hoofd worden gezien is reëel. Maatschappelijke ontwikkelingen kunnen grote druk uitoefenen op de rechtspraak en daarin spelen de mainstream media een belangrijke rol. Deze media zijn echter door en door geïnfiltreerd door links georiënteerde journalisten.

In onze westerse landen zijn er gelukkig voldoende waarborgen voor de onafhankelijkheid van de rechtspraak. Ik twijfel er niet over dat onze rechters alles in het werk stellen om onpartijdig te zijn. Waar het hier om gaat is dat we ons geen illusies moeten maken over hoe rechters en wij allen oordelen over anderen. Elk oordeel is gebaseerd op een selectie van feiten. Niemand heeft inzicht in alle factoren die een rol spelen, alleen God weet alles en om die reden staat in het Evangelie: ’Oordeel niet en je zult niet geoordeeld worden’.

Artsen hebben een witte jas en een stethoscoop op hun borst, rechters hebben een toga en in sommige landen een pruik: wat is de reden voor deze attributen? Het antwoord is simpel. Deze attributen zijn bedoeld om de schijn te wekken dat zij wijs en deskundig zijn.

maandag 9 februari 2026

Voorspelling

Twee ontwikkelingen zijn noodzakelijk, maar worden onacceptabel en volstrekt onwaarschijnlijk geacht. De eerste betreft de economische groei. De tweede ontwikkeling betreft het materialisme en het individualisme.

Economische groei is noodzakelijk voor de werkgelegenheid en de innovatie. Dit is echter niet langer houdbaar. We verbruiken vijf planeten, terwijl we maar over één beschikken. Alles wordt in het werk gesteld om de illusie van eindeloze economische groei te blijven koesteren; bijvoorbeeld door de energietransitie. Dit laatste is slechts een verplaatsing van de problematiek. De mensen houden zichzelf voor de gek.

Materialisme en individualisme hebben geleid tot een mateloze consumptie, de verheerlijking van het genieten en de complete verdringing van de zinvraag. Een van de meest dramatische gevolgen hiervan is dat er te weinig kinderen worden geboren. Onze beschaving sterft uit.

We zullen worden gedwongen om zowel de economische groei een halt toe te roepen als om ons te richten naar was zinvol is in een mensenleven. Twee ontwikkelingen zijn niet tegen te houden. Ten eerste een streven naar een sobere levensstijl op alle terreinen. Ten tweede een erkenning van de Openbaring van Diegene die aan gene zijde van de materiële wereld de oorsprong is van die wereld. De Openbaring zegt wat Hij van de mensen verwacht.

Soberheid zal leiden tot een herstel van het gezins- en familieleven. We zullen ons fijn voelen in onze eigen omgeving en in solidariteit met de anderen goede rentmeesters zijn over de natuur. Toerisme en internationale competities zullen uit de tijd zijn.

De Openbaring biedt de geboden die het samenleven menselijk en zinvol maken. De mens is er om zich op te offeren voor anderen, onbaatzuchtig en onvoorwaardelijk. Trouw in de relaties en verantwoordelijk gedrag zijn de kernwaarden die in de opvoeding worden overgedragen.

Bij deze twee ontwikkelingen die nu onwaarschijnlijk en wellicht voor velen belachelijk lijken, zullen de mensen ervaren hoe gelukkig ze zijn en wat ze gedurende al die jaren van materialisme en individualisme gemist hebben.

woensdag 4 maart 2026

Een nieuw tijdperk voor de mensheid dankzij het joodse volk

Samengevat

Het concept ’geschiedenis’ kent een fundamentele tegenstelling: de gangbare, wereldse geschiedenis van macht, oorlog en verovering versus een 'heilige geschiedenis'. Die heilige geschiedenis draait om overdracht van waarden, relatie met de Ander, en het belichamen van het Woord door generaties heen. De nadruk op 'namen' in de Bijbel is cruciaal: het benadrukt de unieke, onvervangbare waarde van elk individu, in tegenstelling tot de anonimiteit van machtsstructuren.

Centraal staat het concept van de 'Ander' en de roeping tot heiligheid. De moderne tijd wordt gekenmerkt door een verlies van transcendentie en een opsluiting in het zelf, wat leidt tot zinloosheid. Het joodse volk fungeert als een soort hoeder en getuige van een alternatieve geschiedenis, gebaseerd op het Verbond, de Torah, en een voortdurende interpretatie die ruimte laat voor nieuwe betekenissen. Thema's als vruchtbaarheid (zowel letterlijk als spiritueel), berouw, en eschatologische hoop (niet als gewelddadig einde, maar als innerlijke transformatie) komen ook sterk naar voren.

De kritiek op de gangbare geschiedschrijving legt de kern bloot van de heilige geschiedenis (overdracht van waarden door de opeenvolgende generaties met accent op de verantwoordelijkheid voor de Ander) en de rol hierin van het joodse volk. Dit maakt een diepere de diagnose van de moderne tijd mogelijk en biedt uiteindelijk een alternatief perspectief op hoop en verlossing.

De Twee Gezichten van de Geschiedenis: Macht, Heiligheid en de Roeping van de Mens

Wat is de ware geschiedenis? Is het het verhaal van oorlogen, overwinningen en nederlagen, een kroniek van macht en erkenning die door de overwinnaars wordt geschreven? Of is er een andere, diepere laag, een verborgen stroom die zin geeft aan de oppervlakkige turbulentie van wereldse gebeurtenissen? De stelling die hier wordt verdedigd is dat de 'echte' geschiedenis niet die van de wereldse macht is, maar een 'heilige geschiedenis': de geschiedenis van de overdracht van een Woord, van de roeping tot heiligheid en van de onvervangbare singulariteit van elk menselijk gelaat. Deze opvatting van de geschiedenis van de mensheid betekent dat we eindelijk verlost zouden worden van de eeuwige cyclus van oorlog en geweld indien de mens zijn ware roeping volgt. Een roeping die komt van het Hogere.

De conventionele geschiedschrijving viert heldendaden, wetenschappelijke doorbraken en culturele prestaties. Deze zijn echter vaak uitingen van het menselijk verlangen om zichzelf een naam te geven, om de eigen hegemonie te vestigen en de bron van zin te zijn. Dit streven, hoe indrukwekkend ook, leidt uiteindelijk tot een existentiële wanhoop. Wie zichzelf als het begin en het einde ziet, verliest de oriëntatie op de Ander en sluit zich op in de immanentie van het eigen ik. Tegenover deze zelfgenoegzaamheid plaatst de Bijbel een eenvoudige, maar revolutionaire opsomming: 'namen'. Generaties lang worden alleen de namen van de geslachten doorgegeven, zonder hun daden. Dit onderstreept de kern van de heilige geschiedenis: het belangrijkste is niet wat een mens presteert, maar dát er een nieuwe mens verschijnt, een ware Ander, geschapen ex nihilo. In deze overdracht van leven wordt de goddelijke opdracht 'gaat en vermenigvuldigt u' vervuld. Het krijgen van kinderen en, in bredere zin, de toewijding aan de Ander, bevrijdt de mens uit zijn in zichzelf gesloten zijn. Wie deze overdracht weigert, wie geen kinderen krijgt of zich niet voor de ander inzet, verbant in zekere zin het gelaat van God uit de wereld. Het is een existentiële moord op de toekomst, een weigering om het stokje van het leven en de zin door te geven.

Deze innerlijke vrijheid, deze oriëntatie op de Ander, is het kenmerk van het joodse volk, dat een voorbeeld en een 'licht voor de naties' is. Zelfs onder slavernij, zonder macht over de uiterlijke realiteit, bleef dit volk trouw aan het Verbond, door het Woord door te geven aan nieuwe generaties. Deze trouw is geen vlucht uit de politiek, maar geeft er de hoogste zin aan. Een samenleving verliest haar menselijkheid wanneer de politieke orde niet langer wordt georiënteerd door het Goede dat de individuele belangen overstijgt. Het verlies van transcendentie, zo kenmerkend voor de moderne tijd, reduceert de mens tot zijn sterfelijkheid en ontneemt hem het referentiepunt om over goed en kwaad te oordelen. Alles wordt immanent, de mens is absoluut autonoom en luistert naar niets buiten zichzelf.

In deze wereld van geweld en verraad is de innerlijke oriëntatie alleen niet voldoende. Er is een Wet nodig, een externe maatstaf. Waar de Grieken zich een wet gaven om vrij te zijn, een menselijke wet om de samenleving te regeren, ontvingen de Hebreeërs de Wet van de Transcendentie Zelf. De Tien Geboden zijn niet van voorbijgaande aard, maar bieden een eeuwig perspectief. De jood staat daardoor relatief afstandelijk tegenover wereldse gebeurtenissen, niet omdat hij zich er niets van aantrekt, maar omdat hij beschikt over een eeuwig Woord. Dit Woord is geen absolute dictatuur; het is juist een uitnodiging tot een oneindige interpretatie. Ieder individu wordt persoonlijk aangesproken – bij zijn naam – en draagt bij aan het ontvouwen van de betekenis van de Openbaring. Dit wekt de haat op van totalitaire denkers, van links of rechts, die menen de absolute waarheid in pacht te hebben. De jood gehoorzaamt uiteindelijk aan de Eeuwige, niet aan een vreemde wil.

De geschiedenis van de zin is daarom een ander gezicht van de geschiedenis. Tegenover de geschiedenis van de staat en de macht staat de geschiedenis van de studie, van het gebed en van de overdracht, die zich niets aantrekt van dominante ideologieën. Deze 'geschiedenis van de heiligheid' voltrekt zich in de kleinste daden, in de blik die het gelaat van de ander ziet. Een gelaat kan ons plotseling raken en een beroep op ons doen, zonder objectieve reden. Het is een spoor van het Oneindige, een oproep tot verantwoordelijkheid. Dit geraakt worden is de bron van hoop. Hoop is iets anders dan het moderne idee van vooruitgang, dat veronderstelt dat de geschiedenis stap voor stap naar een gelukkig einde leidt. Hoop is de zekerheid, te midden van groot lijden, dat het unieke leven van elk gelaat zin heeft, omdat het het gelaat van de Oneindige draagt. De wereldse geschiedenis staat onverschillig tegenover dit unieke leven; zij is geobsedeerd door macht. Het jodendom en christendom daarentegen funderen een menswaardige beschaving op het respect voor de unieke Ander, geschapen naar het beeld van God.

Deze singulariteit van de persoon is heilig en onherleidbaar tot een filosofisch of politiek systeem. De openbaring begint met een 'jij', haalt de mens uit de anonimiteit en maakt het mogelijk een 'ik' te worden. Maar dit 'ik' mag zich niet in zijn singulariteit opsluiten als in een fort. Het kwaad ligt juist in de scheiding, in het isolement van de ander. Ware subjectiviteit vindt zichzelf pas in het 'tot niets herleiden' van het ego, in het openstellen voor het Woord dat ons altijd al bewoont. Deze innerlijke verandering, dit berouw en deze nederigheid, zijn geen teken van zwakte, maar de enige weg naar ware vrede. Geen politiek verdrag, hoe nobel ook, kan de mens genezen van haat en eigenbelang. De messiaanse vrede begint op het moment dat een individu het eeuwige Woord hoort als tot hem of haar gericht en zich verantwoordelijk weet voor de Ander.

Deze eschatologie is geen voorspelling van een verre, gewelddadige eindstrijd. Het is een inbreuk van de eeuwigheid in de tijd, hier en nu. Het Koninkrijk der hemelen komt langzaam via de momenten waarop een mens antwoordt op het Woord. De lange lijst van namen in de Bijbel getuigt hiervan: elke naam draagt een flits van het licht van de belofte. De voltooiing van de tijd is niet de dood, maar de transformatie van de duur van het leven in het eeuwige, door de ontmoeting met de Ander. De ware geschiedenis is daarom geen kroniek van overwinningen, maar een mozaïek van deze ontmoetingen. Het is de geschiedenis van hen die, in de voetsporen van het joodse volk, weigeren God te vervangen door macht, en in plaats daarvan, door studie, gebed en daden van liefde, een woning voor het Heilige in deze wereld bouwen.

donderdag 12 maart 2026

Israël kan de westerse beschaving redden: De visie van Rav Cherki over de actualiteit

Hoe de gebeurtenissen van vandaag, met name de oorlog tegen Iran, begrijpen door dit vanuit de hoogte of van op een afstand proberen te bekijken? Is dit een keerpunt in de geschiedenis? Is dit het begin van de Derde Wereldoorlog? Het evenwicht tussen rivaliserende beschavingen wankelt. De coalitie van Israël met de VS strijdt tegen de sjiieten en dit is in het voordeel van de soennieten. Deze twee stromingen in de islam bestrijden elkaar heel fel. De sjiieten vormen een minderheid van 15 procent. Het sjiisme van Iran is gewelddadig en agressief geworden. Als Israël en de VS de oorlog winnen, is dit een overwinning voor de soennieten.

In het soennisme zijn er twee doctrines: (1) de moslimbroeders waarvan de doctrine destructief en apocalyptisch is en (2) een doctrine die de broederschapsband met Israël wil herstellen; dit is de band tussen de kinderen van de bijbelse figuren Israël en Ismaël. Deze tweede stroming wordt vooralsnog door een kleine minderheid aangehangen. We hoeven ons hierover geen illusies te maken, maar een overwinning van Israël kan dit proces versnellen.

Het volk van Israël heeft een beschavingsrol te spelen. Zij moeten de waarden of het Woord overdragen aan de islam en aan het Westen. Het is Israël dat de westerse beschaving kan redden en een verzoening met de islam kan teweegbrengen. Dit lijkt overdreven, maar we leven nu in historische tijden.

De dreigingen rondom Israël die door Iran werden opgebouwd, worden nu uitgeschakeld. Het lijkt erop dat God zich uit de verborgenheid toont en ingrijpt om de vijanden van Israël te vernietigen (zoals voorgelezen in de synagogen op de dag van Poerim). Na de pogrom van 7 oktober 2023 zijn veel joden die na de shoah niet meer gelovig waren, tot het besef gekomen dat er contact is met God. Hun identiteit is gemuteerd en dat gaat dieper dan het berouw. De mitzvot worden opnieuw gerespecteerd. Men voelt een tegenwoordigheid van het goddelijke. Het is al te duidelijk dat er wonderen gebeuren, waardoor Israël ongelooflijke overwinningen behaalt. De geavanceerde technologie en de moed spelen natuurlijk een rol, maar dit verklaart niet alles. Het is geen toeval meer. In de bijbel staat: ’Vergeet niet wat Ik met Amalek heb gedaan’. Overal in de wereld verzamelen de joden zich in de synagogen om zich eraan te herinneren dat Amalek vernietigd moet worden.

De profeten hebben ook gewezen op de oorlog van Gog en Magog op het einde der tijden. Dit is niet slechts een oorlog waar Israël overwint, maar waar God door de hele wereld wordt gekend. „De naties zullen mij heiligen en weten dat ik de Eeuwige ben’. Dit zal een mutatie in de machtsverhoudingen teweegbrengen en Israël de rol geven in de overdracht van waarden.

In die oorlog van Gog en Magog gaat het om Perzië (Iran), Egypte, Somalië, Turkije.

Dit gaat niet meer alleen om een oorlog om te overleven; het is een strijd van het Goede tegen het kwaad. Dit wordt ook duidelijk in de menselijkheid van de Israëlische strijdkrachten, ondanks alle laster die over hen wordt verspreid. Het kwaad bij de vijanden van Israël is hemeltergend aanwezig en komt bijvoorbeeld tot uiting in talloze laffe daden, in het zich verschuilen achter burgers of in ziekenhuizen en scholen, in het gebruik van ambulances om strijders te verplaatsen, in het vermommen van strijders als journalisten of in de behandeling van gegijzelden en krijgsgevangenen. Het is al te duidelijk wie de discipelen zijn van de satan.

In Israël is nu meer nadruk komen te liggen op de eigen identiteit door te vragen: wie zijn we en wat is onze rol in de geschiedenis? Dat getuigt van dynamisme en optimisme. Vandaar ook de vele geboorten (in tegenstelling tot Europa waar nu het pessimisme en de passiviteit overheersen en het laag geboortecijfer uiteindelijk zal leiden tot het uitsterven van het blanke ras). De wereld wordt meer en meer gevoelig voor dit volk dat teruggekeerd is naar haar land. Het joodse volk heeft een universele boodschap, namelijk om het wereldse met het goddelijke te verbinden en het kwaad te bestrijden.

Israël heeft veel te leren aan de mensheid, met name de eenheid van waarden, terwijl in andere beschavingen de nadruk op de ene waarde ten koste gaat van andere waarden. In het christendom gaat het alleen om de liefde en het medelijden. In de islam om de rechtspraak. Via de identiteit van Israël is er overdracht van het transcendente. De profeten komen van Israël. Het joodse volk is de getuige van God (Pascal).

Wat nu gebeurt in Israël is een herrijzenis van de profetische beschaving. De naties zullen geoordeeld worden, zei de profeet Jesaja. Nu is vooral de oorlog en het willen overleven zichtbaar, zodat het profetische moeilijker gezien wordt. We leven in het oog van de orkaan. Velen die open staan voor het spirituele zien de hand van God in de huidige gebeurtenissen (zoals de Argentijnse president en sommigen in de kringen van Donald Trump). In de voorheen sterk verscheurde Israëlische samenleving ontstaat nu een synthese in een broederschap, in een hernieuwde identiteit. De staat Israël kent een hergeboorte. Door de vele bedreigingen wordt de identiteit duidelijker. Als er vrede komt zal die identiteit de samenhorigheid verder ondersteunen en de tegenstellingen overbruggen, dankzij de moderne mogelijkheden die geboden worden door AI en de sociale media waar de mensen met elkaar communiceren.

De radicale islam komt met een verpletterend monotheïsme, dat het individu geen enkele ruimte biedt, dat de vrijheid verhindert op gewelddadige wijze. Het Westen staat niet meer open voor het Oneindige. De Talmoed vraagt zich af of Edom (het Westen) zal overwinnen op Perzië (Iran) of omgekeerd. Het Westen zal overwinnen, want zij zijn de sterksten. Het Westen heeft de tempel vernietigd en nu komt het berouw en zal de tempel hersteld worden. De spiritualiteit zal dankzij het Westen (de VS) opleven, maar Israël kan ervoor zorgen dat er een verbond komt tussen de islam en het Westen. Dit laatste vereist spirituele arbeid; de intellectuelen zullen hun kritiek op Israël moeten overwinnen en ook het buigen voor het imperialisme van de islam omdat ze vrezen beschuldigd te worden van racisme of islamofobie. De intellectuelen zullen de vrijheid van denken moeten terugvinden en Israël kan hierbij helpen via de studiehuizen.

Ondanks alle gebreken van de menselijke natuur heeft God ons geschapen en heeft Hij vertrouwen in ons. Met de komst van AI worden oneindige nieuwe mogelijkheden geopend die onze intellectuele en existentiële capaciteiten zodanig kunnen verbeteren dat een nieuwe conceptie van de mens zal volgen. Het is niet mogelijk daarin niet de hand te zien van de Voorzienigheid.

Op dit ogenblik kan men van de mensen niet verwachten de betekenis van de actuele gebeurtenissen te doorgronden. Het vereist nederigheid om wat ons overstijgt te vatten en dat geldt niet alleen voor de toeschouwers maar ook voor wie er zelf als acteur bij betrokken is. Het zal nog jaren duren vooraleer het joodse volk zal bevatten welke waarde gehecht moet worden aan wat er nu gebeurt.

Persoonlijk stel ik hierbij de vraag wat deze profetische visie van Rav Cherki betekent voor Europa? We zien de voorbije jaren en in de huidige oorlog in het Midden-Oosten, hoe Israël stand houdt. Dit land met amper negen miljoen inwoners is een militaire grootmacht en hoort economisch, wetenschappelijk, technologisch en cultureel tot de wereldtop. Alle joden die teruggekeerd zijn naar het voor hen Beloofde Land hebben daar dankzij de gebeurtenissen van de voorbije jaren hun ware identiteit teruggevonden. God is met hen en een spiritueel tijdperk is aangebroken waarin het wereldse met het goddelijke wordt verbonden.

De Europese landen kunnen dezelfde weg opgaan en Israël evenaren door hun soevereiniteit te heroveren, door massa-remigratie van al diegenen die niet in deze beschaving horen, zodat het Europa van soevereine staten zijn hergeboorte kent en zijn identiteit niet verder wordt ondermijnd. De joods-christelijke identiteit is namelijk een absolute voorwaarde als hoeksteen van onze onovertroffen beschaving. We kunnen niet tolereren dat er op ons continent miljoenen immigranten zijn die een ideologie aanhangen die strijdig is met de Universele Rechten van de Mens, zoals blijkt uit de geboden die door de koran worden afgedwongen, en die ons zullen doden indien we ons niet aan hun leer onderwerpen.

Zoals Israël de wereld leert wat God van de mensen verlangt, zo zullen de Europese landen het Woord van God in daden omzetten, een voorbeeld zijn voor de wereld en internationale solidariteit op gang brengen. Er zullen weer veel kinderen geboren worden omdat het materialisme en hedonisme verdrongen zijn door spirituele zingeving.

De moslims en andere immigranten uit de Derde Wereld moeten worden geïnspireerd om in de landen van herkomst hun verantwoordelijkheid op te nemen. Een sterk en herboren Europa zal beschikken over de middelen om de Derde Wereld op weg naar een stralende toekomst bij te staan. De geest van Israël zal eindelijk duurzame vrede mogelijk maken.

dinsdag 31 maart 2026

Europa moet meevechten in de oorlog tegen Iran

Bij de oorlog tegen Iran is er een religieuze dimensie, waarbij in feite de joden en de christenen in oorlog zijn met de moslims. De leiders van Iran menen dat zij de ware moslims zijn die Allah’s vervloeking van de joden en de christenen willen uitvoeren. In een van de betogingen in Teheran werd door de medestanders van de mullahs geroepen ’Dood aan Trump, de ongelovige’. Volgens de islam wilden de joden en de christenen geen moslims worden en hebben zij de koran vervalst. De staat Iran wil al 47 jaar Israël vernietigen en ze zetten in het Midden-Oosten hun medestanders aan joden en christenen te doden of te verdrijven.

Het is vreemd dat in Europa de oorlog tegen Iran gezien wordt als strijdig met het internationaal recht, terwijl dat recht al 47 jaar veel grover wordt overtreden door Iran en zijn proxies. Het is daarom ook een illusie van de pragmaticus Trump dat met Iran rationeel overleg mogelijk is en dat het Iraanse regime zich zal matigen. Hun theologische strijd zullen ze nooit opgeven. Dit laatste is ook de reden waarom ze tegen de buurlanden met voornamelijk soennitische moslims zo agressief zijn.

In Europa wordt dit niet begrepen. Israël moest met alle kracht reageren op Hamas, Hezbollah, de Houthi’s en Iran. De enige oplossing om de huidige oorlog te doen stoppen is een verandering van het regime in Iran. Een akkoord met het huidige regime zou een grote nederlaag zijn voor Israël en het Westen.

Er is ook een groot ethisch verschil tussen Iran en het kamp van Israël en de VS: Iran schiet gericht raketten af op civiele doelen. Israël en het Westen doen er alles aan om slechts militaire doelen te bestoken en straks wellicht ook de economische infrastructuur om het regime te verzwakken. Het ene kamp geeft niet om onschuldige burgers; het andere kamp voelt zich voor hen verantwoordelijk.

De Israëliërs worden nu zwaar getroffen, meestal moeten ze 17 keer per nacht naar de schuilkelders vluchten. Ze protesteren niet, want ze weten dat de oorlog gaat over leven of dood van de gehele bevolking.

Het doel om de bevolking van Iran te bevrijden van hun tirannen is zeer moeilijk te bereiken. Al wie jonger is dan 55 jaar is geïndoctrineerd door de mullahs en de Nationale Garde is oppermachtig. Die worden betaald door het regime en hebben alles te verliezen bij een nederlaag. Vandaar dat ze onverbiddelijk en moorddadig optreden tegen de eigen bevolking.

Het Westen wordt ongeduldig want de benzineprijzen stijgen en volgens de effectieve campagne van Hamas en Iran, doodt Israël kinderen. Deze korte termijn-visie en de leugens om de meute op te zwepen, mogen ons niet doen vergeten dat het hier om een religieuze oorlog gaat met als doel een heel volk te vernietigen.

Als we de bijbel tegenover de koran stellen, dan staat tegenover de genocide die de moslims tot doel stellen, de belofte van de God van de bijbel die het land Israël aan de joden heeft beloofd. Dit is zich nu aan het realiseren en uiteindelijk zullen de joden in vrede en welzijn in hun land kunnen leven. Dat is het ware doel van de oorlog tegen Iran. De overwinning zal een overwinning zijn van de gehele mensheid op de slavernij, op de onderwerping en op de haat tegen elk volk dat soeverein wil leven.

Ik hoop hiermee duidelijk te hebben gemaakt waarom we onvoorwaardelijk achter Israël moeten staan en waarom Europa zich moet engageren in de oorlog tegen het huidige regime van Iran. Onze vrede en de vrede van het Iraanse volk is er afhankelijk van.

woensdag 1 april 2026

Onderwijskwaliteit zakt steeds verder weg

In Vlaanderen krijgt 1 op de 5 scholen van de inspectie een ongunstig advies. Voor het secundair onderwijs is dat zelfs bij 1 op de 4. Dit is een ongehoorde ramp en zal in de nabije toekomst tot veel ellende leiden.

Wat zijn de oorzaken van het verval van ons onderwijs:

Massa-immigratie van lieden uit een beschaving die al 1000 jaar stagneert
Te veel vrouwelijke leerkrachten, waardoor mannelijke rolmodellen ontbreken en dus de nodige gezagsstructuur
Te veel ouders die hun kinderen niet zelf opvoeden, waardoor de taalontwikkeling achterloopt, hechtingsproblematiek voorkomt met als gevolg een gebrek aan veiligheidsgevoel en verbondenheid
Bijna alle leerkrachten zijn geïndoctrineerd door de linkse ideologie met als gevolg niet durven opkomen voor de traditionele waarden die onze beschaving funderen en leegte in plaats van spirituele zingeving. De overdracht van waarden die de essentie vormt van de opvoeding, is een taak die schromelijk wordt verwaarloosd.

donderdag 2 april 2026

Psychologische kolonisatie

De planeet wordt gekoloniseerd door het westerse model, hierbij geholpen door de media, de filmindustrie, internet en de militaire macht. Dit is een veel krachtiger kolonisatie dat de kolonisatie van de 19de en 20ste eeuw door Europese landen. Deze psychologische kolonisatie heeft als kernwaarden welvaart en macht. De parlementaire democratie is het instrument om die waarden te bereiken. Deze ideologie is een ware machine die het denken koloniseert en lokale tradities in niet-westerse landen verwerpt. Dit laatste heeft tot gevolg dat democratie niet werkt in Afrika en dat Rusland en China totalitaire grootmachten zijn en blijven. Vandaar ook dat in islamitische landen bij verkiezingen gekozen wordt voor islamisten.

Het westerse model lokt een tegenreactie uit. Totalitaire regimes zijn een reactie op de macht van het Westen. Moslims vinden in het integrisme hun ware identiteit terug en een wapen tegen de westerse psychologische kolonisatie.

Het zwakke punt van het westerse model is de gereduceerde visie op de mens. Het moderne denken is een gevolg van de apocalyptische politieke avonturen van de 20ste eeuw: het nazisme, het fascisme en het communisme. Men wilde af van deze utopieën van een betere wereld om zich te richten op het bewaren van een evenwicht. Er was geen hoop meer en daar gingen andere ideologieën en religies op in.

Zonder hoop is er geen waardigheid van de mens en wordt niet alleen zijn denken, maar ook zijn gevoel aangetast. Er is geen gevoel meer voor grootheid, geen hoop meer op een stralende toekomst. Het is niet God die dood is, maar de menselijke mens. Deze berusting en de pessimistische toekomstverwachting, maakt het Westen kwetsbaar en een prooi voor wie imperialistische ideologieën of religies aanhangt.

Het Westen zal slechts standhouden en een baken van beschaving zijn voor de mensheid, indien wij onze menselijkheid terugvinden. Ik denk dat het judaïsme en het christendom hier de weg wijzen. Menselijkheid gaat niet om welvaart en macht, maar om mededogen, barmhartigheid en verantwoordelijkheid. Als dit westerse model de wereld inspireert, komen we misschien af van de duizenden miljarden die besteed worden aan bewapening om onze macht te behouden en kunnen we dat geld gebruiken voor menselijkheid.

paasmaandag 6 april 2026

De toekomst van het Midden-Oosten en het sulletje Europa

Terwijl in Europa anti-Israël en anti-Trump sentimenten hoogtij vieren, wordt in het Midden-Oosten al druk onderhandeld om samen met Israël, na de oorlog met Iran, een periode van vrede en ongekende welvaart te realiseren. Dat is althans de stelling van Jean-David Benichou, een expert in geostrategie en voorzitter van de associatie die de Abraham-akkoorden moet concretiseren. Dat is de reden waarom de islamitische landen zich stil houden en Israël en de VS hun gang laten gaan in de oorlog tegen Iran. De Amerikanen en de Israëliërs hebben militair al veel bereikt. Nu komt het er op aan de inkomsten van de Revolutionaire garde te elimineren. Volgens Benichou is de val van het Iraanse regime een kwestie van enkele weken.

Europa speelt in deze historische ontwikkelingen geen enkele rol. Te veel landen hebben de kant gekozen van de vijanden van Israël en kijken met afgrijzen naar het beleid van Trump. Het Europese luchtruim werd verboden voor Amerikaanse militaire vliegtuigen. Spanje staat vijandig tegenover Israël en de relatie Frankrijk-Israël bevindt zich op een dieptepunt. Alleen Duitsland staat onvoorwaardelijk achter Israël, zodat een coherent Europees beleid onmogelijk is.

Het internationaal recht speelt in deze oorlog geen rol meer. Dat komt omdat autocratische regimes en schurkenstaten van dat recht misbruik hebben gemaakt om de instituties die dit recht moeten beschermen, vleugellam te maken. Om die reden moesten Israël en de VS naar de wapens grijpen, want Iran zou op den duur beslist gebruik maken van atoomwapens om Israël te vernietigen.

De soennitische islamitische landen willen een einde aan het islamisme en fanatisme. Zelfs in Saudi-Arabië wordt erop gewezen dat in de koran staat dat het land Israël bestemd is voor de joden: Surah Al-Isra (17:104): En Wij zeiden daarna tot de Kinderen van Israël: 'Woont in het land dat Allah voor jullie heeft bestemd’. Mohammed bin Salman heeft gezegd dat gewerkt moet worden aan een juiste interpretatie van de Koran om de invloed van het islamisme te elimineren.

Israël heeft voor Egypte en Jordanië de gaskraan geopend na de sluiting van de straat van Hormuz. Die samenwerking zal zich na de oorlog uitbreiden. Volgens Benouchi komt er een Marshall-plan voor het Midden-Oosten. In Israël spreekt men al van het begin van een Renaissance en van vrede in het hele Midden-Oosten van Marokko tot Armenië. Dat kan heel snel gaan omdat economische belangen een steeds grotere rol spelen en die landen zien dat door vrede en samenwerking met het machtige en economisch sterke Israël hun welvaart enorm kan toenemen. Europa als de sterkste economische macht die de beschikking heeft van enorme kapitalen om in het Midden-Oosten te investeren, zal zich eerst uit haar marginale positie in de wereldpolitiek moeten bevrijden. De opkomst van verstandig-Rechts in Europa zal dit mogelijk maken. De linkse ideologie heeft Europa gemarginaliseerd. Verstandig- of krachtig-rechts zal voor de heropstanding zorgen.

woensdag 8 april 2026

De zegeningen van de Linkse ideologie

Linkse mensen kunnen best trots zijn op wat zij de afgelopen zestig jaar hebben bereikt. Hieronder enkele van de belangrijkste zegeningen:

Socialistisch onderwijsbeleid heeft de scholen de nek omgedraaid. Nog nooit zijn de schoolresultaten zo laag geweest.
Zestig jaar ontwikkelingssamenwerking heeft de Derde Wereld in diepe ellende gebracht. De gewone mensen in Afrika hadden het tijdens de koloniale periode beter dan nu.
De instroom van fake-asielzoekers en illegalen is volledig uit de hand gelopen. De opvang van deze lieden kost miljarden en dat geld wordt afgepakt van hardwerkende autochtonen.
De islam is een moeilijk (maar niet onmogelijk) weg te denken onderdeel geworden van de Europese samenleving. Aangezien in de koran tientallen geboden staan die strijdig zijn met de universele rechten van de mens, gaan we mooie tijden tegemoet. Wat gebeurd is met Libanon, ooit de Parel van het Midden-Oosten toen christenen er de meerderheid vormden, is een lichtend voorbeeld voor onze nabije toekomst die nu al is begonnen.
De vrouwenemancipatie heeft de vrouwen uit de arbeidersklasse verplicht afstompend werk te verrichten buitenshuis. Het gezinsleven is grondig aangetast. Het aantal echtscheidingen is exponentieel toegenomen. Er worden te weinig kinderen geboren.
Door de deconstructie van fundamentele waarden, die begonnen is in mei’68, zijn we bevrijd van de morele plicht om ons op te offeren voor anderen, om voorrang te geven aan de Ander en om ons verantwoordelijk te gedragen bijvoorbeeld voor onze planeet waar toekomstige generaties ook moeten kunnen leven, zodat we zonder schuldgevoel hebzuchtig, materialistisch, overspelig en individualistisch kunnen zijn. Weg met het christendom! Het belachelijk maken van het christendom is wellicht de grootste verdienste van de linkse ideologie voor de mensheid.
Volgens de linkse ideologie zijn alle mensen gelijkwaardig en allen hebben gelijke rechten. De schurken en profiteurs maken hier gretig gebruik van. Nooit eerder hebben kapitalisten zo veel macht gehad en nooit eerder waren de superrijken zo rijk. Daar zijn deze lieden het socialisme erg dankbaar voor.

Er zijn zeven hoofdzonden en zeven werken van barmhartigheid. Nu kunnen we er zeven linkse zegeningen aan toevoegen. Het is omwille van al deze zegeningen goed te begrijpen waarom nog steeds zoveel mensen aanhanger zijn van de Linkse ideologie. De kranten en de tv-omroepen hebben in dit verband een onmisbare bijdrage geleverd aan de vorming van de massa tot geëmancipeerde linkse mensen. Alles wat rechts is, wordt per definitie weggezet als zeer verwerpelijke denkbeelden zoals fascisme en zo. Reclames worden precies zo geselecteerd dat multiculturele kleurtjes altijd geassocieerd worden met blanke kleurtjes. Heerlijke tijden. Heldere boodschappen.

vrijdag 10 april 2026

Artificiële Intelligentie maakt de mens overbodig

De mens raakt zijn plaats kwijt. In de Middeleeuwen stond God bovenaan, daaronder de engelen, dan de mens en onderaan de dieren en de planten. De moderne rationele mens heeft God en de engelen geschrapt en zichzelf bovenaan geplaatst. Met Artificiële Intelligentie komt een einde aan de superioriteit van de mens. De mens wordt overbodig.

Artificiële Intelligentie overtreft de intellectuele capaciteiten van de mens en neemt in meer en meer domeinen de macht over. Medische diagnoses door AI overtreffen het inzicht van medici. Hetzelfde geldt voor juridische adviezen via AI en politici zullen voor hun acties en besluiten meer en meer beroep doen op AI.

De kracht van AI is zich voortdurend te kunnen aanpassen door steeds meer gegevens op te nemen. Geen enkele menselijke geest is in staat zoveel gegevens te omvatten. Nu kan een robot zelf leren (machine learning en deep learning) zonder geprogrammeerd te zijn voor elke taak. AI kan de eigen algoritmen veranderen om betere prestaties te leveren. Dit alles leidt tot meer en meer autonomie van AI. Een prachtig voorbeeld van de macht van AI zien we bij het schaakspel en bij het spel GO: de computer kan met behulp van AI alle grootmeesters verslaan. Het is een kwestie van tijd om hetzelfde te zien in alle economische, culturele en sociale activiteiten van de mens.

Een existentieel probleem is dat bij AI de intelligentie geobjectiveerd wordt. Dit wil zeggen dat intelligentie iets is dat buiten de mens komt te liggen en zich buiten hem om ontwikkelt. AI zal meer en meer zelfstandig kunnen nadenken en beslissen en zal dit veel beter doen dan de mens. De mens wordt hier nutteloos.

Critici wijzen er op dat AI of de computer geen bewustzijn heeft. Maar wat is bewustzijn? Volgens sommige neurowetenschappers is bewustzijn slechts een kwestie van neuronen die met elkaar in verbinding staan. Er is geen wezenlijk verschil tussen mens en machine.

De komst van AI betekent een antropologische revolutie: de mens wordt ondergeschikt aan de machine en wordt gereduceerd tot zijn dierlijk bestaan. Dit zien we bevestigd in de mens die consumeert, zoekt naar entertainment en vastgeklonken zit aan zijn smartphone. De mens wordt hier herleid tot zijn primitieve instincten en AI levert de ingrediënten. Een sekspop is hier een voorbeeld van.

Binnenkort komt AI er achter dat de mens schadelijk is voor het klimaat, voor het milieu en door de vele oorlogen die kunnen uitmonden in een nucleaire catastrofe is de mens een gevaar voor het voortbestaan van leven op aarde. De logische conclusie van AI zal zijn dat de mensen best uitgeroeid kunnen worden.

Na de middeleeuwse gelovige en de rationele moderne mens, hebben we nu de hedendaagse wegwerpmens.

maandag 13 april 2026

Het Midden-Oosten heeft toekomst en Europa zakt verder weg

Bij het staakt het vuren tijdens de oorlog van de VS en Israël tegen Iran wordt de vraag gesteld wie heeft gewonnen. In westerse media wordt nogal voorbarig de conclusie getrokken dat Iran de winnaar is. Feit is echter dat in 47 jaar Iran nog nooit zo zwak is geweest en Israël nooit eerder in zo’n sterke strategische positie zat. De oorlog is niet beëindigd. De standpunten van Iran en de VS zijn niet te verenigen. Dat de vijandelijkheden zullen hernemen is vrij waarschijnlijk.

Volgens Steve Ohana, een econoom en strategisch analist, zijn in veertig dagen oorlog meerdere doelen bereikt: vijftig procent van de raketten en tachtig procent van de raketinstallaties zijn vernield, de productie ervan (honderd per maand) is nu nihil. Veel Iraanse atoomgeleerden zijn al de vorige keer gedood. Fabrieken voor verrijking van uranium zijn vernield. De stock van vierhonderd kilo voor zestig procent verrijkt uranium is weliswaar nog intact, maar men weet waar het is en niemand kan het naderen.

het regime is niet gevallen, maar dat was geen doel van de bombardementen. Volgens Ohana capituleert een terroristisch regime nooit. Als het regime van Iran zegt dat ze gewonnen heeft, dan is dit een zwak argument van een zwak regime. Hamas heeft nog een deel van Gaza in de macht. Hezbollah is nog niet geneutraliseerd en het Iraanse regime zit nog stevig in het zadel. Er is echter een belangrijk verschil met de voorgaande situatie: Iran kan Hamas en Hezbollah niet meer financieren en beide proxies zijn ernstig verzwakt. De islamitische landen verwijten Iran de hele regio te destabiliseren, vandaar dat ze de strijd van Israël en de VS tegen Iran stilzwijgend goedkeuren.

De politieke elite in Europa is nog niet zover in haar inzicht. Onder invloed van de Iraanse propaganda en antisemitische sentimenten, wordt de kern van het conflict bij Israël gelegd, ook op moreel vlak zoals het verwijt van genocide en kolonisatie. Israël wil echter voorkomen dat hun land en hun volk volledig worden vernietigd, iets wat Iran expliciet als doel stelt en wat ook in het handvest van Hamas wordt bevestigd.

Israël wordt ook door Trump gezien als het land dat stabiliteit in de regio kan brengen en dat zegt ook Netanyahu. Er wordt gewerkt aan een uitbreiding van de Abraham-akkoorden die in de eerste termijn van Trump tot stand kwamen.

Als die stabiliteit er is, dan heeft de VS de handen vrij om in de Indische oceaan weerstand te bieden tegen de dreiging van China.

Iran is voor China belangrijk om twee redenen. Ten eerste gaat negentig procent van de export van Iran naar China. Ten tweede brengt Iran verdeeldheid in het Westen, tot in de universiteiten van Europa en de VS. De propaganda van Iran werkt uitstekend en wakkert de pro-Palestina sentimenten en het antisemitisme voortdurend aan.

Trump is volgens Steve Ohana een begenadigd strateeg. Hij wil de band tussen Iran en China verbreken en kan rekenen op de Iraanse bevolking die het eigen regime verafschuwt.

Helaas blijft in Europa de vijandigheid tegenover Israël overheersend, vooral in Spanje, Frankrijk en binnen de Europese instellingen. De oorzaak hier ligt in jaloezie. Europa en Israël gaan twee totaal verschillende wegen op. In Israël leeft een sterk nationaal gevoel, verder aangewakkerd na de pogrom van 7 oktober 2023. De jongeren willen vechten voor hun land. Na 7 oktober snelden duizenden joodse jongeren vanuit het buitenland naar Israël om deel te nemen aan de strijd. Het land Israël koestert haar erfenis: meer dan vierduizend jaar bijbelse waarden worden behouden en overgedragen op de nieuwe generaties. Het joodse volk heeft al eeuwenlang alle vervolgingen en zelfs de holocaust overleefd en kijkt daarom altijd hoopvol naar de toekomst. Ook de huidige oorlog zullen zij overleven. Op militair, economisch, wetenschappelijk en cultureel gebied behoort Israël tot de wereldtop.

In Europa daarentegen heerst pessimisme en zijn weinigen nog trots op hun land. Jongeren hebben geen zin in legerdienst. De pijlers van de Europese beschaving zijn ondermijnd en de islamisering neemt toe. De soevereiniteit van de Europese landen wordt door de EU steeds verder uitgehold. Zonder de hulp van de VS stelt de militaire macht van Europa weinig voor. Over de economie zijn er grote zorgen.

Door deze malaise die door de Europese politiek van globalisering in Europa werd teweeggebracht, lopen de Europese landen hopeloos achter op wat in de wereld gaande is. Zelfs in het Midden-Oosten wordt gewerkt aan een betere toekomst. De soennitische landen willen tot vrede komen met Israël. De spiritualiteit van de islam en het judaïsme bieden een stevig fundament om een nieuw tijdperk van vrede en voorspoed in te luiden.

Europa heeft geen toekomst meer, tenzij wij de fundamenten van onze ooit zo onovertroffen beschaving herontdekken. Ik ben hier pessimistisch over want Europeanen zijn zo betoverd dat zij niet meer kunnen openstaan voor het spirituele, voor wat ligt aan gene zijde van het Zijn.

donderdag 16 april 2026

Artificiële Intelligentie en de renaissance van spiritualiteit

Bij elke nieuwe technologie wordt gewaarschuwd voor de gevaren. Het schrift werd 5000 jaar geleden uitgevonden en is uiteraard een van de belangrijkste uitvindingen in de menselijke beschaving. Niettemin heeft Socrates die leefde rond 400 voor onze jaartelling, ervoor gewaarschuwd dat het schrift ons geheugen lui maakt en dialoog verhindert. Het gevolg hiervan is dat onze kennis eerder oppervlakkig wordt. Het denken zou door het schrift zijn essentie verliezen, namelijk de profetische blik op de waarheid. Dit lijkt mij nog altijd geldig. Een voorbeeld hiervan is het verschil tussen een spreker die een tekst voorleest en iemand die voor de vuist weg zijn overtuigingen uitspreekt. De eerste spreker is saai. De tweede kan zijn gehoor begeesteren. Een ander voorbeeld is het verschil tussen een kort essay geschreven met behulp van chatGPT, dat gebaseerd is op bestaande teksten, en een verhandeling waarin de schrijver een gedurfd, onconventioneel en persoonlijk standpunt inneemt.

Met de komst van Artificiële Intelligentie zitten we in hetzelfde straatje. AI heeft enerzijds enorme voordelen en anderzijds schuilt in AI het gevaar dat we de essentie van de menselijke communicatie verliezen. Hier wil ik dit kort toelichten en aangeven wat de oplossing kan zijn.

Over AI worden de volgende scenario’s voor de toekomst geschetst:

AI is een superintelligentie die heel nuttig kan zijn om belangrijke problemen op te lossen (klimaat, armoede, gezondheid, ruimtevaart). Een explosie van wetenschappelijke kennis is er het gevolg van.
AI is een een superintelligentie die gecontroleerd wordt door de elite, door de regering, door bedrijven of machtige groepen.
het is een superintelligentie die de macht overneemt omdat de mens niet zomaar zijn gang mag gaan (te veel oorlogen, te veel vernietiging). Dit kan leiden tot de uitroeiing van de mensheid, want de mensen vernietigen het leven van planten en dieren op aarde. AI zal orde in de wereld brengen, maar ook een einde maken aan de individuele vrijheid. Alles wordt gecontroleerd en de mens verliest zijn autonomie.

Het eerste scenario is weinig waarschijnlijk. Nog nooit hebben de mensen alleen met wijsheid en nederigheid gebruik gemaakt van nieuwe technologieën. Hebzucht en extreme competitie leiden altijd tot misbruik van de nieuwe mogelijkheden.

Het tweede scenario is nu al zichtbaar. Sommigen beweren dat slechts een vijftal mensen in de wereld de controle hebben over AI.

Het derde scenario is een mogelijkheid. We moeten daarom zoeken naar middelen om zoiets te voorkomen. Dit wil ik hieronder verder uitwerken.

Het grote misverstand dat velen maken is dat er geen verschil wordt gezien tussen mens en machine. Volgens dit geloof zullen we uiteindelijk beschikken over robotten die alle menselijke handelingen kunnen verrichten. We beschikken al over sekspoppen die de vrouw vervangen. Dit geloof past zeer goed bij de rationele westerse, en vooral Europese mens: een afwijzing van het spirituele.

Deze afwijzing is de domste ontwikkeling die in de jaren zestig van de vorige eeuw is begonnen. Daarmee wordt het fundament van onze beschaving ondergraven en zijn we nu terechtgekomen in een tijdperk waar de politiek alleen maar draait om macht en geld.

AI, gebaseerd op Large Language Models (LLM) werkt uitsluitend met bestaande data, met wat materieel aanwezig is in de wereld van informatie. AI kan wat daarbuiten ligt niet bereiken en dat is wat ik bedoel met het spirituele. AI kan niet liefhebben, kan zich niet opofferen, kan zich niet engageren en kan geen verantwoordelijkheid opnemen voor een ander ten koste van zijn eigenbelang.

Ik vermoed dat de mensen meer en meer tot inzicht zullen komen wat de beperkingen zijn van AI en van de robotisering van de samenleving, zodat een renaissance van de spiritualiteit op komst is. Dit is een vierde, optimistisch en hoopvol scenario.

dinsdag 21 april 2026

Met vrouwenemancipatie naar het einde van onze beschaving

De Franse minister van onderwijs slaat alarm. In 2035 zullen er in Frankrijk 1,7 miljoen minder leerlingen zijn in de scholen. Veel scholen zullen leeg staan. Op speelpleinen zullen er geen kinderen meer zijn. In de steden zullen stokoude mensen het straatbeeld bepalen. Voor de ouderenzorg zullen robotten worden ingezet.

Deze minister is echter een roepende in de woestijn. De vakbonden hebben alleen aandacht voor de pensioenleeftijd, de werkloosheidsuitkeringen en het behoud van 1 mei als vrije dag. Legioenen claimen hun slachtofferrol en verwachten het heil van de staat. We lopen als blinden naar de afgrond en die is dichtbij.

Het lijkt mij naïef om te denken dat hiervoor een oplossing is. Elementaire voorwaarden voor de motivatie om een gezin te stichten zijn definitief van de baan. Eerder heb ik een 18-urige werkweek voorgesteld zodat ouders hun kinderen zelf kunnen opvoeden en de taken onder elkaar kunnen verdelen, maar dat is economisch niet haalbaar. Vrouwen zijn nu geëmancipeerd en werken net als de mannen buitenshuis.

Er is nu eenmaal een radicale verschuiving in wat als zinvol wordt geacht. Zinvol is een goede baan, een redelijk salaris, mooie vakanties en al het moois dat de samenleving te bieden heeft.

Niet zinvol en zelfs belachelijk is de zorg voor een ander, nieuw leven op aarde brengen, dag en nacht in de weer zijn om kinderen met warmte en veiligheid tot in de vervelende puberteit op te laten groeien en zelfs als ze volwassen zijn je nog verantwoordelijk voor hen te voelen.

donderdag 23 april 2026

De islam is door de Satan uitgevonden om de mensen te misleiden. Met deze als religie verpakte ideologie worden de mensen afgeleid van de barmhartigheid, de naastenliefde en de persoonlijke uit vrije wil gekozen verantwoordelijkheid waar het judaïsme en het christendom voor staan.

maandag 27 april 2026

Kritiek op de Jeugdzorg

In België werd de Vlaamse regering vorige week door een Brusselse rechter aansprakelijk bevonden voor het uitblijven van passende hulp voor een minderjarige. Er is sprake van ’systeemfalen’ van Vlaamse jeugdhulp. Ook in Nederland komt de jeugdzorg regelmatig in een negatief daglicht te staan.

Nu heb ik zelf vijftig jaar in de jeugdzorg gewerkt, waarvan 27 jaar in Nederland. Jeugdzorg biedt vooral hulp aan gezinnen en minderjarigen waar anderen hebben gefaald. Dan is het makkelijk om kritiek te hebben. Ik ben ooit directeur geweest van een instelling voor ernstig gedragsgestoorde meisjes. Het gemiddeld aantal plaatsingen voorafgaand aan de plaatsing in mijn instelling was twaalf. Dit wil zeggen dat twaalf gespecialiseerde instellingen voor jeugdzorg eerder hadden gefaald. Wie kritiek had op mijn aanpak, mocht de behandeling van de betrokken minderjarige overnemen, wat nooit gebeurde.

Met een voorbeeld uit mijn klinische praktijk wil ik illustreren voor welke ’onmogelijke’ opdracht jeugdhulpverleners en jeugdrechters soms komen te staan. Het gaat om een gezin met drie kinderen waarvan de oudste, een meisje van vijftien jaar, gedurende drie jaar door haar vader werd misbruikt. Eerst en vooral wil ik benadrukken dat incest een afschuwelijk misdrijf is dat vreselijke gevolgen kan hebben die levenslang aanhouden. Ten tweede moet bij alle maatregelen de stem van het slachtoffer van doorslaggevend belang zijn.

Hoe moet hier worden opgetreden? Krijgt de vader een gevangenisstraf, dan verliest het gezin het inkomen. De hypotheek kan niet worden afbetaald. De moeder staat er alleen voor. Stress neemt toe door de financiële problemen. Het slachtoffer wordt er niet mee geholpen, integendeel.

Tijdens de hoorzitting bij de jeugdrechter schetste zij een zeer negatief beeld van de vader. Op een gegeven moment zei het meisje: ’Het is wel mijn vader hoor!’. De jeugdrechter stond met de mond vol tanden.

Uit wetenschappelijk onderzoek wist ik dat als de incestpleger eenmaal weet dat het gezin onder toezicht staat, hij zijn dochter voor de rest met rust zal laten. Ik stelde voor dat de vader thuis zou blijven en dat een medewerkster van mij de volgende drie maanden elke ochtend om 8 uur het meisje zou opbellen met de vraag of alles in orde is. Daarna wordt het telefonisch contact geleidelijk afgebouwd. Daarnaast had ik gesprekken met de ouders en kreeg het meisje psychologische ondersteuning. Dit meisje moest natuurlijk er akkoord mee zijn dat de vader thuis bleef wonen. In het andere geval had de vader elders onderdak moeten zoeken.

Bij dit gezin is het goed afgelopen. Maar in de psychotherapie bestaan geen recepten die voor iedereen geschikt zijn. Aan mijn studenten zei ik vaak dat voor elk kind en voor elk gezin een nieuwe therapie ontwikkeld moet worden. Daarmee bedoelde ik dat door goed te observeren en naar alle betrokkenen aandachtig te luisteren, een hulpverlening op maat moet worden gevonden. Zoals uit bovenstaand voorbeeld blijkt zijn soms onorthodoxe maatregelen het meest effectief. Aansprakelijk stellen van de regering zal niets oplossen. Doek liever de instellingen die falen op en geef kansen aan wie het wel aandurft.

woensdag 29 april 2026

Oorlogsverslaggeving

Tijdens de Eerste Wereldoorlog gaf de Vlaamse schrijver Stijn Streuvels een eerste deeltje van zijn dagboek uit bij een Nederlandse uitgever. Er ontstond toen een storm van verontwaardiging omdat hij de Duitse soldaten niet als monsters beschreef, maar als gewone mensen. In een aangrijpende anekdote vertelt Streuvels dat in de vroege ochtend acht ulanen passeren, dat zijn soldaten te paard in volle uitrusting met een lans in de hand. ’s Avonds komt een van hen huilend terug en deze jonge soldaat zegt tot Streuvels: ’Alle tot’.

Na zijn dood in 1969 werd de rest van Streuvels’ dagboek op zolder gevonden en alsnog uitgegeven. Dit lijvig boek is nog steeds een zeer lezenswaardig tijdsdocument.

Ik denk dat we qua oorlogsverslaggeving niet verder zijn gevorderd. Over alle betrokken partijen wordt een eenzijdig beeld opgehangen in de media. De tegenstanders zijn door en door slecht en diegenen die aan onze kant staan zijn helden en vechten voor de goede zaak. Ik vermoed dat de miljoenen moeders en geliefden van de Russische en Oekraïense gesneuvelden daar niet mee worden geholpen.

zaterdag 2 mei 2026

Alleen een economische ineenstorting kan ons redden

De redactie van The Economist constateert vandaag dat in een periode waarin de Europese politici daadkrachtig moeten zijn, zij nooit eerder zo impopulair zijn geweest. Macron en Merz spannen hierin de kroon: de absolute meerderheid van de bevolking wijst hen af op een manier die volgens The Economist eerder getuigt van verachting (contempt). Sanchez van Spanje en Meloni van Italië doen het niet veel beter: zij worden door minstens de helft van hun landgenoten verworpen. Alleen de Belgische premier De Wever is populair. Deze intelligente en erudiete man dwingt overal bewondering af. België zit echter met een staatsschuld die buiten de controle valt en De Wever kan dit onmogelijk oplossen. Over Jetten zal ik het maar niet hebben.

We zitten in Europa met machteloze leiders. Dat belooft nogal wat. De echte oorzaak wordt in The Economist niet genoemd. Dat is natuurlijk de niet te controleren en niet te stoppen massa-immigratie van tientallen miljoenen immigranten die in onze beschaving niet thuishoren. Het wordt steeds erger en het kost miljarden. Het volk voelt aan wat hun leiders niet willen toegeven.

Ik vrees dat de enige hoop die ons rest een totale ineenstorting is van de economie, zodat in elk Europees land leiders opstaan die de soevereiniteit gaan opeisen en keiharde maatregelen zullen nemen. Alleen een soeverein land kan eendrachtig de ramp overwinnen.

Een inspirerend voorbeeld is Israël: een land met amper tien miljoen inwoners dat militair gezien een enorme macht heef(dit land heeft de NAVO niet nodig; gelukkig maar), dat een bloeiende economie heeft, dat op wetenschappelijk, technologisch en cultureel gebied tot de wereldtop behoort en waar de inwoners zich verbonden weten door een gemeenschappelijke geschiedenis, normen, waarden en tradities.

maandag 4 mei 2026

Het bekladden van een monument is een symptoom

Het Nationaal Monument op de Dam in Amsterdam is hedennacht beklad, op de dag dat een nationale huldiging in aanwezigheid van het koningspaar zal worden gehouden.

In normale omstandigheden is zo’n monument inderdaad „nationaal”, dit wil zeggen dat het gehele volk trots is op een monument voor de helden die het vaderland hebben verdedigd en zijn gesneuveld. Op die manier is een monument ook een symbool voor verbondenheid en eendracht.

Als psychotherapeut weet ik hoe belangrijk een gevoel van verbondenheid is voor de psychische gezondheid. Wie weet dat anderen om hem geven en die zelf bekommerd is voor het lot van zijn medemensen, gedraagt zich sociaal en volgens de normen die wij gezamenlijk delen.

Ook een land is al of niet psychisch gezond, afhankelijk van de verbondenheid van het volk. We zien in de meeste Europese landen tekenen dat het de verkeerde kant opgaat met die verbondenheid. Een deel van het volk wordt opstandig. De polarisatie neemt toe. Sommigen hebben geen respect meer voor datgene waar het land altijd trots op is geweest. Ook een nationaal monument voor diegenen die hun leven geofferd hebben voor het vaderland moet er aan geloven.

De oplossing wordt bemoeilijkt door de verwarring die er is tussen een pathologische vorm van nationalisme (nazisme, fascisme) en een gezonde vorm van nationalisme waarbij het volk trots is op de gemeenschappelijke geschiedenis en de normen, de waarden en de tradities die we delen. Dit volk maakt een land krachtig en welvarend.

Wie niet hoort bij dat gemeenschappelijke of wie zich laat beïnvloeden door de propaganda die zelfhaat promoot, ondermijnt de verbondenheid en daarmee de gezondheid van de samenleving. Dat de jodenhaat en de valse beschuldiging van genocide een geschikt instrument lijken te zijn voor die ondermijning bewijst dat er ook een pathologische vorm is verzet. Jammer dat de Europese Unie ons vleugellam maakt en dat er politici zijn die de soevereiniteit van hun land verkwanselen.

zondag 10 mei 2026

Een groot Europees leger?

Het lijkt evident dat er een groot Europees leger moet komen. Dat biedt de enige kans om weerstand te bieden tegen vijandige grootmachten. Zou het? Ik vrees dat een Europees leger binnen enkele dagen elke oorlog verliest.

Vergelijk de twee opties:

Optie 1: er is een machtig Duits leger, een machtig Frans leger, een machtig Engels leger. Die nationale legers zijn bereid de laatste m2 van het eigen land met hand en tand te verdedigen. Desnoods tot de laatste man. Die legers zijn best bereid met elkaar samen te werken, bijvoorbeeld als een ander land de overmacht van de vijand niet aankan. Maar in principe verdedigt elk nationaal leger het eigen grondgebied.
Optie 2: een Europees leger met een Engelse, een Duitse of moet het een Franse commandant zijn? Wat met de spraakverwarring in het heetst van de strijd? Waar worden de prioriteiten gelegd? Hoe snel kan worden beslist?

Wie twijfelt over welke optie de beste is (kan er getwijfeld worden?), droomt van eenheid en broederschap die er nooit is geweest en nooit zal komen.

Dezelfde redenering geldt voor de economie: is een planeconomie geleid door technocraten in Brussel, beter dan een verzameling van economieën die elkaar in een gezonde competitie stimuleren? Ook in dit laatste geval kunnen vruchtbare allianties tot stand komen.

Zelfs de Benelux kan een machtig eigen leger hebben. Israël telt slechts 10 miljoen inwoners en wint elke oorlog gevoerd door landen vanuit een gebied met 150 miljoen inwoners. Waarom zouden Nederland en België niet even sterke legers kunnen opbouwen, een raketschild en intercontinentale raketten?

Het enige wat ontbreekt is de wil van staatsmannen die de soevereiniteit van hun land opeisen en herstellen. De tijd dringt. Alles wat bekokstoofd wordt in Brussel maakt Europa juist zwakker. Europa heerste eeuwen lang over nagenoeg de hele wereld en dat was geen verenigd Europa, maar een Europa van soevereine staten. Nu gaat er niet om de wereld opnieuw te koloniseren, maar om een voorbeeld te zijn van een beschaving waar de mensen vrij zijn en waar allen hun talenten kunnen ontplooien. Dit Europa kan de wereld inspireren en behoeden voor tirannie, onderdrukking en uitbuiting.

Ik vrees dat de oplossing van verstandig-rechts zal moeten komen. Links droomt te veel van naïeve eenheid, open grenzen en universele broederschap, wat precies datgene is wat de barbaren de kans biedt om de zaak hier te verpesten.

donderdag 14 mei 2026 Hemelvaartsdag

De islamisering van Europa

Met renteloze leningen en giften vanuit de Golfstaten nemen Afghanen, Syriërs en andere moslims in Europa steeds meer horecazaken en andere bedrijven over. De strategie hierachter is de islamisering van Europa door moslims steeds dieper te integreren in de samenleving. Politici uit traditionele partijen hopen dat na aanvankelijke strubbelingen, het goed komt met de integratie van de moslims en dat dankzij een harmonieus samenleven van de diverse bevolkingsgroepen de welvaart van Europa verzekerd zal zijn. Uiteraard zou dit ideaalbeeld zeer welkom zijn, gezien de vergrijzing en de toenemende achterstand die Europa oploopt tegenover de grootmachten in de wereld.

De afgelopen duizend jaar is een harmonisch samenleven tussen moslims en groepen die een andere religie aanhangen nooit gelukt. De christenen zijn nagenoeg verdwenen uit het Midden-Oosten en de joden moeten continu strijden om in Israël te kunnen overleven. Waarom zou in Europa het wel lukken?

Volgens de Amerikaanse historicus Will Durant in ’The story of civilization’ begint beschaving waar chaos en onzekerheid eindigen. Religie speelt hierin al meer dan tienduizend jaar een sleutelrol. Als een volk lange tijd in vrede en welvaart leeft, verzwakt het geloof. De wetenschap neemt de rol van religie over, maar dan begint het verval van de beschaving doordat het morele houvast (door God geboden) ontbreekt. Dit was bijvoorbeeld het geval in het Egypte van de farao’s: door de langdurige vrede en welvaart van de bevolking en de disconnectie die was ontstaan tussen religie en moraal was er geen leger meer. De Assyriërs, daarna de Perzen, Alexander de Grote en de Romeinen konden zonder slag of stoot het land veroveren. Veel later veroverden de Arabieren Egypte en dwongen met het zwaard de bevolking om zich tot de islam te bekeren.

We zitten nu in Europa met een bevolkingsgroep met een sterk en bindend geloof en de groep van oorspronkelijke Europeanen die de zin van hun leven vinden in ’brood en spelen’ en de militaire macht stelt weinig voor. Het is duidelijk dat de eerste groep machtiger is dan de tweede en uiteindelijk de macht in Europa zal overnemen.

Er is echter een macht hoger dan de mens. De Europeanen hebben God weliswaar dood verklaard, maar Hij is nog springlevend. De God van de joden en de christenen zal niet toelaten dat zijn openbaring verdwijnt uit zijn schepping. Dat is de reden waarom Israël in alle oorlogen overwint. Het is een wonder dat een land met amper tien miljoen inwoners stand houdt tegenover 150 miljoen hen vijandige moslims.

In Europa kunnen we ook een godswonder verwachten. Vergeet niet dat Christus zelf heeft gezegd: ’Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding van de wereld’ (Matteüs 28:20). Het is niet te voorspellen hoe God zal ingrijpen. Sommigen verwijzen naar Jeanne d’Arc, een meisje van 18 jaar dat met Gods’ hulp Frankrijk gered heeft van Engelse overheersing. Is het misschien een voorteken dat in Europa enkele jonge vrouwen een prominente rol beginnen te spelen in de politiek? Feit is dat God met zijn openbaring aan de basis ligt van de onovertroffen westerse beschaving. Zoals het judaïsme het fundament is van een machtig en welvarend Israël, zo zal het christendom opnieuw de rol opnemen die het de voorbije 2000 jaar in Europa heeft gespeeld. De toekomst is aan ons!

vrijdag 15 mei 2026

Het is realistisch om pessimistisch te zijn

Het is weeral al lang vergeten of verdrongen, maar dat een onderdaan van een land in een consulaat van dat land op afschuwelijke wijze wordt vermoord, zegt iets over wat elke grens van beschaving overschrijdt. Ik heb het over Saudi-Arabië die een kritische journalist die zijn paspoort kwam ophalen, doodde, in stukken sneed en in diplomatieke valiezen naar Saudi-Arabië overbracht (het zou best kunnen zijn dat hij eerst in stukken werd gesneden en pas daarna overleed, want de wreedheid kent daar geen grenzen). Dit land is bovendien de hoeder van de heiligste plaatsen van de islam.

Nu we tot in de details weten hoe Hamas op beestachtige wijze joden afslachtte, mogen we niet vergeten dat Hamas het product is van de opvoeding van Palestijnse kinderen. Ook hier zien we wat elke grens van beschaving overschrijdt. Hamas was trouwens de door het volk gekozen regering van Gaza.

Het is onvoorstelbaar dat dit soort gruwelijkheden, door de staat begaan, zich voordoen in Europese landen. Het kan echter verkeren. Als een groep psychopaten de macht krijgt, zoals destijds in nazi-Duitsland, gaan we de weg op van Saudi-Arabië en Gaza.

Om de grens van beschaving in Europa niet te overschrijden is het simpelweg noodzakelijk onze beschaving op de meest krachtige wijze te beschermen. Tegen wie? Tegen diegenen die onze beschaving haten en niet zoals velen denken, tegen neo-nazi’s of neo-fascisten want in de huidige tijd begaan deze lieden geen afschuwelijke misdrijven. Zij uiten op een nogal domme manier hun verlangen om onze beschaving te beschermen. Ons vizier richten op deze groep, leidt ons af van het echte kwaad.

Neen, het gaat om lieden die een afschuw hebben voor christenen, voor joden, voor afvalligen en een nog grotere afschuw voor atheïsten en LHBT’ers, en daardoor geen schroom zullen hebben om afschuwelijke en barbaarse daden tegen hen te verrichten.

Omdat we in Europa elke dag geconfronteerd worden met dergelijke daden, is het realistisch om pessimistisch te zijn.

maandag 18 mei 2026

Links holt de democratie uit

Rond de eeuwwisseling leefde meer dan 60 procent van de Europese burgers onder een regering van centrum-linkse signatuur. In 2016 was dit teruggevallen tot 30 procent en vandaag zijn slechts 3 van de 27 Europese leiders progressief, namelijk Spanje, Denemarken en Malta, samen goed voor 10 procent van de Europese bevolking. Het ziet er naar uit de de linkse coalities in Spanje en Denemarken niet lang meer aan de macht zullen blijven. In Duitsland behaalde de SPD 13 procent van de stemmen en in Frankrijk behaalde de socialistische kandidaat voor de presidentsverkiezingen in 2022 1,8 procent van de stemmen.

Volgens het Britse weekblad The Economist ligt de oorzaak van het verval van links in de politieke versplintering. De oorspronkelijke socialistische partijen versnipperden in de groenen, de radicale marxisten en centrum-linkse partijen. De arbeiders zijn bij die partijen vervangen door ambtenaren en leerkrachten. Veel arbeiders die vroeger links stemden, stemmen nu voor rechtse populisten. De werknemers in Europa hebben niet meer het gevoel dat de socialistische partijen voor hen opkomen. The Economist concludeert: ’De socialisten dachten vroeger dat het kapitalisme zichzelf zou opvreten. De wrede grap is dat het kapitalisme eerst het socialisme opat’. Wat The Economist niet benoemt als oorzaak is de mismatch tussen de socialistische leiders en de arbeiders. Salon-socialisten en kaviaar-socialisten zijn er genoeg. Intellectuelen met een abstract taalgebruik die vaak op een saaie manier hun boodschap proberen over te brengen, kunnen hun weinig opgeleid kiesvee niet bekoren. Het is uiteraard de hoogste hypocrisie dat de leiders 20.000 euro netto per maand verdienen en pretenderen op te komen voor hardwerkende arbeiders met een maandinkomen van 2800 euro of voor een werkloze die een uitkering heeft van 1500 euro. Misschien moeten zij eens in het Evangelie het verhaal van de rijke jongeling herlezen.

De hierboven beschreven werkelijkheid vinden we niet terug in het onderwijs, de ambtenarij en de mainstream media. De scholen zitten vol leerkrachten die de linkse ideologie aanhangen. Wee de leerkracht die een meer rechts idee zou opperen. Wee de leerkracht die kritiek zou hebben op de pro-Palestina activisten. Die zouden geen leven meer hebben en weggepest worden.

Ambtenaren boycotten het beleid van rechtse bewindslieden, zodat van een consistent beleid geen sprake kan zijn. De asielcrisis is er het bewijs van en leidt tot een financiële ramp. In Nederland zijn de niet gekozen, maar door de Kroon benoemde burgemeesters hoofdzakelijk lid van linkse partijen, wat een aanfluiting is van wat democratie hoort te zijn, namelijk waar de meerderheid de macht heeft.

De mainstream media hebben de pretenties te deugen, maar de eenzijdigheid en partijdigheid druipt ervan af. Dagelijks kunnen we ons ergeren aan het nieuwsjournaal, waarin onze samenleving een multicultureel paradijs lijkt te zijn. Zelfs in de reclames blijken blanke vrouwen hoofdzakelijk met gekleurde medemensen samen te wonen. De schande dat deze media meegaan met de leugens van Hamas over de zogenaamde genocide begaan door Israël en de geveinsde onwetendheid over de ware aard van de Nakba (sinds 1947 werd elke oorlog begonnen door de buurlanden van Israël), is het zoveelste staaltje van propaganda à la Goebbels die zei: ’Als je leugens maar genoeg herhaalt, wordt het waarheid’.

Linkse politici zijn er als de eersten bij om hun rechtse collega’s te verwijten dat ze de democratie uithollen met hun populisme. De feiten bewijzen echter dat de discrepantie tussen wat het volk wil en wat de influencers in het onderwijs, de ambtenarij en de mainstream media bekokstoven, de echte uitholling is van onze democratie.

woensdag 20 mei 2026

Immigratie is een aloude tactiek van de machthebbers

De Assyrische koning Tiglath-Pileser III (745-727 BC) probeerde opstanden te voorkomen door andere volkeren te deporteren en te vermengen met de eigen bevolking. Op die manier verloor het volk haar eenheid en identiteit. Ondanks deze strategie moest hij altijd voorbereid blijven op oorlog.

Een politiek van bijna drieduizend jaar geleden lijkt nu ook te gelden. De Europese volkeren worden vermengd met andere volkeren. In Frankrijk heeft 41 procent van de bevolking voorouders die geïmmigreerd zijn en 7,5 procent van de kiesgerechtigden is immigrant! De volkeren raken daardoor verdeeld en ze verliezen hun identiteit. Opstanden kunnen op die manier worden voorkomen en de globalisten hebben vrij spel.

De kreet van extreem-rechts over remigratie lijkt weinig kans van slagen te hebben. Het verlies van eenheid, identiteit en soevereiniteit is een feit. Allochtonen zijn te talrijk geworden en zijn in alle geledingen vertegenwoordigd.

Wat de geschiedenis echter wel leert is dat verlies van eenheid, identiteit en soevereiniteit ook verlies van kracht betekent. Gezien de dreigingen waarmee we te maken krijgen (klimaatverandering, uitputting grondstoffen, milieuverontreiniging, radicalisering, economische stagnatie, oorlogsdreiging, massa-immigratie uit Afrika, …) zullen de Europese landen weerloos zijn, zoals nu al blijkt uit het totale verlies van controle over de immigratie. Er staat ons een explosie van geweld te wachten. Willen we dit voorkomen dan moeten we onze identiteit koesteren en eisen van de immigranten dat ze zich hieraan aanpassen. Dat is bij een bepaalde groep een illusie, maar goed ’Veel beloven en weinig geven doet de gekken in vreugde leven’.

maandag 25 mei 2026 Tweede Pinksterdag

Trump de Chamberlain van het Midden-Oosten

De Abraham-akkoorden zijn bedoeld om definitieve verdragen over vrede tussen de islamitische landen in het Midden-Oosten en Israël te realiseren.

Een tweestatenoplossing is bedoeld om de Palestijnen een eigen land te geven, zodat de strijd met Israël om een eigen grondgebied stopgezet wordt.

Het nieuwe regime in Syrië biedt hoop op vrede in dat land en een betere relatie met Israël.

Een regime-verandering in Iran is noodzakelijk omdat de mullahs de vernietiging van Israël als doel stellen.

De radicale islam moet bestreden worden zodat een gematigde islam vrede kan brengen in het Midden-Oosten en de terreurdreiging in het Westen zal afnemen.

Zo kunnen nog meerdere diplomatieke pogingen genoemd worden om in het Midden-Oosten vrede te brengen waar ook de joden in vrede kunnen leven.

Al die ontwikkelingen samengevat is dit de westerse logica om via diplomatieke weg een einde te maken aan de oorlogen in het Midden-Oosten.

Die logica is echter fundamenteel fout en daarom gevaarlijk. Deze logica past bij de westerse illusies over de islam. Alle islamitische landen willen namelijk uiteindelijk de uitroeiing van de joden en de vernietiging van de staat Israël. Wat het Westen ziet als stappen in de goede richting naar vrede, zijn slechts schijnbewegingen om tijd te winnen en zand in de ogen te strooien. Zodra er een kans is om Israël een definitieve slag te geven, zal dat gebeuren. Er is geen radicale islam en geen gematigde islam. Er is slechts één islam en volgens de koran moeten de ’vervalsers van het Schrift’, - dat zijn de joden en de christenen -, worden gedood of onderdrukt.

Dit is helaas de realiteit. Israël weet dat natuurlijk. Het Westen daarentegen ontbreekt het aan moed om de realiteit onder ogen te zien. President Trump wil de vredestichter zijn in het Midden-Oosten, maar gezien de ware aard van de islam zal hij de Chamberlain worden van dat gebied.

De Europese landen waren destijds te zwak om het uitmoorden van zes miljoen joden door de nazi’s te verhinderen, terwijl in de jaren dertig al zichtbaar was wat er stond te gebeuren. Nu is de Europese Unie te zwak om Israël onvoorwaardelijk te steunen in zijn strijd om te overleven.

Is er een oplossing? Neen, de islam verhindert dit. Islam is onderwerping en jihad. De jihad betekent een eeuwige strijd tegen de joden, de christenen en uiteindelijk tegen alle niet-moslims, totdat de islam heerst over de gehele wereld. Het is niet zonder reden dat overal in het Westen extreme veiligheidsmaatregelen gelden en de regeringen weten duivels goed tegen wie het volk beveiligd moet worden.

Menselijk gezien is er geen oplossing. De redding van het door God uitverkoren volk komt van krachten die buiten de controle van de mens vallen. De ellende van de volkeren in de islamitische landen is nu al zichtbaar en zal steeds erger worden. Europa dat Israël in de steek laat, wacht apocalyptische rampen. Midden dat spektakel zal Israël een oase van vrede, welzijn en welvaart zijn, zoals nu al zichtbaar is.

woensdag 27 mei 2026

De onnoemelijke wreedheid van het zoogdier Mens

Sinds een paar maanden lees ik een geschiedenisboek over een verre oudheid (Durant, o.c.). Het staat vol onnoemelijke wreedheden door mensen begaan. Er valt iets voor te zeggen dat de mens in de hiërarchie van de zoogdieren een onderste plaats verdient. Is de mensheid ondertussen geëvolueerd? Toevallig las ik de necrologie van een overlevende van de holocaust, Edith Eger die als 17-jarige in Auschwitz verbleef. Daar had ze gezien dat toen een zwangere joodse vrouw moest bevallen, haar benen werden samengebonden. Haar doodstrijd was verschrikkelijk.

Uit mijn klinische praktijk weet ik dat ongeveer vijf procenty van de mensen ernstig gedragsgestoord is. Zij blijven hun leven lang lastige mensen. Behandeling heeft meestal geen succes. In die categorie zit het crapuul dat wreedheden begaat. Helaas kunnen ook normale mensen tot wreedheden worden verleid, als ze bijvoorbeeld geïndoctrineerd worden via een ideologie of religie die haat predikt. Een derde categorie zijn mensen die getuige waren van wreedheden begaan door de vijand en op hun beurt uit wraak hele dorpen uitmoorden. Tot deze categorie behoren militairen die oorlogsmisdaden plegen. In het gewone leven zijn deze militairen altijd brave burgers geweest, maar in een oorlogssituatie reageren ze verschrikkelijk op verschrikkelijke gebeurtenissen.

Vijf procent ernstig gedragsgestoorden is veel, dat is één op de twintig mensen. Daar moeten we mee leven. De tweede en derde categorie beulen en moordenaars kunnen van hun dwaling worden genezen als ze tot inzicht komen dat er geen legitieme reden is om bepaalde mensen te haten of als ze getraind worden om zich te beheersen en hun waardigheid te behouden. Vandaar dat politie-agenten in beschaafde landen slechts geweld gebruiken als het niet anders kan.

De vraag waarmee ik al lang worstel is of de mens kan evolueren tot een hoger moreel wezen. Met andere woorden: kan er ooit een tijd komen waar geen oorlog meer wordt gevoerd en waar geweldsdelicten niet meer voorkomen? Kan een geschiedenis van honderdduizenden jaren een andere wending krijgen?

In de eerste encycliek van paus Leo XIV over Artificiële Intelligentie, Magnifica Humanitas, geeft hij precies aan wat het christendom te bieden heeft: een tegenwicht voor alle politiek en ideologieën die gebaseerd zijn op macht en mensen willen onderwerpen. De waardigheid van de persoon moet altijd voorop staan en moet voorrang hebben op kapitaal en winst. In deze tijd waarin AI aan een kleine groep onbeperkte macht en rijkdom kan geven, kan Europa het best haar christelijke fundament weer koesteren en een licht zijn voor de wereld.

opvoedingsproblemen - gedragsproblemen - jeugdcriminaliteit - orthopedagogiek - politiek voor de 21ste eeuw

Site Navigation[Skip]

Sidebar[Skip]

juliaan van acker, emeritus hoogleraar orthopedagogiek