opvoedingsproblemen - gedragsproblemen - jeugdcriminaliteit - orthopedagogiek - politiek voor de 21ste eeuw   

Is vrouwelijk en mannelijk cultureel bepaald of is er een wezenlijk verschil? Als er een wezenlijk verschil is, dan schuilt daar een bedoeling achter; een bedoeling die voortvloeide uit natuurlijke selectie of de bedoeling die een Schepper voor ogen had. Ontkennen van essentiële verschillen is ontkennen dat de mens is geschapen met een bedoeling. In beide gevallen, - natuurlijke selectie of wat de Schepper beoogde, leidt ontkennen tot een nihilisme waarbij de mens kan doen wat hij zelf goed vindt.

Wie essentiële verschillen ontkent, zoals bij genderstudies, wijst terecht op door de cultuur gecreëerde stereotiepen die in de opvoeding worden meegegeven. Vooral in de islamitische cultuur heeft dit kwalijke gevolgen voor de vrouw, maar ook in het Westen kreeg de vrouw lang een ondergeschikte rol.

We moeten een onderscheid maken tussen de biologische, lichamelijke identiteit (er zijn ook volgens de genderstudies biologische, lichamelijke verschillen tussen man en vrouw) en de sociale, esthetische en politieke identiteit. Bepaalde gedragingen worden vervrouwelijkt en andere vermannelijkt. Dit zijn door de cultuur opgelegde stereotiepen en rollen. Het biologische wordt secondair en kan worden gemanipuleerd (met hormonen of met chirurgische ingrepen). Het lichamelijke heeft geen verband meer met de manier van zijn. Het individuele ego is puur immaterieel. De mens vormt zelf zijn identiteit, los van zijn lichaam. We kunnen dit vergelijken met de virtuele werkelijkheid waarin de hedendaagse mens leeft; dit is een werkelijkheid waar waarheid en onwaarheid nauwelijks of niet meer te onderscheiden zijn. De mens creëert zelf zijn werkelijkheid, bepaalt zelf wat waarheid is, ook als hij pertinent weet dat hij liegt en fake news verspreidt. Straks wordt dit manipuleren overgenomen door AI en wordt de mens tot slaaf gereduceerd. De tekenen hiervan zien we in de verslaving aan de smartphone en aan de sociale media. De meesten zitten dagelijks uren vastgekluisterd in een virtuele, gemanipuleerde werkelijkheid. Die tijd gaat verloren voor hun engagement voor hun naasten of, om grote woorden te gebruiken, voor goede werken en naastenliefde.

De mens is niet zijn eigen oorsprong. Het ontkennen dat ons lichaam mede onze identiteit bepaalt, is ontkennen van een essentieel deel van de mens. De genretheorie draagt daarom bij aan de destructie van het menselijke. Het menselijke bestaat juist in de dialectiek tussen het mannelijke en het vrouwelijke. We hebben ons geslacht niet te kiezen, maar we moeten zin geven aan wat ons is gegeven.

De gendertheorie is een symptoom van een meer algemene tendens om de zin en de waarheid als mens zelf te bepalen en om het idee of geloof te verwerpen van een waarheid die er altijd is geweest en volgens religies aan de mensen wordt geopenbaard door een Hoger Wezen. In het licht van wat de mensen als actuele waarheid en als het zinvolle zien, wordt het verleden verworpen, wordt onze geschiedenis en cultuur gecanceld en menen we de wereld met haar natuur, landschappen, fauna en flora te mogen manipuleren om te conformeren aan de door ons geformuleerde doelen. De vreselijke megastallen, de ontbossing en het dramatisch uitsterven van dier- en plantensoorten, alles omwille van de hebzucht van de mens, zijn het trieste bewijs van tot welke hel het nihilisme kan leiden. We roken onszelf uit en dat merken we telkens extreme hitte en orkanen ons overweldigen.

Hoe kunnen we deze negatieve spiraal doorbreken? Het gaat om het herontdekken van het goede in het verleden, in de natuur, in het biologisch gegeven, want daarop moeten we voortbouwen. Dus geen cancel culture, geen destructie van de wereld met haar fauna en flora en geen ontkenning van de geslachtsverschillen. In de plaats hiervan het koesteren van onze geschiedenis en van de erfenis van onze voorouders, bescherming van de natuur en herstel van de landschappen, en zingeving door een harmonische vereniging van het vrouwelijke en het mannelijke waardoor het voortbestaan van de mensheid is verzekerd.

Genderstudies bevrijdt ons van stereotiepen, maar vervalt in een destructief nihilisme waardoor de voortplanting en de overdracht van waarden niet meer gezien worden als doelen die vrouwen en mannen samen moeten realiseren elk met hun door de biologie bepaalde rol. Uiteindelijk leidt deze ontkenning van de onderscheiden en specifieke rollen van mannen en vrouwen tot het uitsterven van de mensheid.

We kunnen concluderen dat genderstudies een symptoom is van een zieke beschaving die haar roeping dreigt te verliezen. Dit drama is een gevolg van het dood verklaren van God en daarmee van wat Hij van ons verwacht. Onze onovertroffen Europese beschaving is voortgekomen uit wat de Openbaring heet, denk bijvoorbeeld aan de Tien Geboden. De mens is geroepen volmaakt te zijn en het werk van de schepping voort te zetten door zich voort te planten. Ik wil hier eindigen met een kort en concreet voorstel. Indien we kiezen voor een sobere levensstijl in een regio die zoveel mogelijk zelfvoorzienend is, dan is een 18-urige werkweek mogelijk en kunnen de ouders samen hun kinderen zelf opvoeden. Dat lijkt mij het beste antwoord op  elke ideologie die zoals genderstudies een bedreiging is voor de mensheid.

referentie: Sadin, R. & Mercier, A. (2026). Face au chaos du monde. Paris: Les Éditions du Cerf.

Andere teksten: